Για το σχέδιο της Γ΄ Γενικού Λυκείου και την πρόσβαση στα ΑΕΙ

Τον Οκτώβριο του 2017 ως ΣΥΝΕΚ είχαμε διακηρύξει ότι «για μας η Παιδεία αποτελεί καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό. Αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας να παρέχει δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, ισότιμα σε όλους και όλες, με τρόπο που να καλύπτει τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες και να αντισταθμίζει τις εκπαιδευτικές ανισότητες. Οι όποιες αλλαγές αφορούν την εκπαίδευση γενικά ή το Λύκειο ειδικότερα, πρέπει να υπηρετούν τους παραπάνω στόχους, να σχεδιάζονται προσεκτικά ώστε να είναι εφαρμόσιμες, να είναι σταδιακές χωρίς αιφνιδιασμούς, και σε καμία περίπτωση να μην καταστρατηγούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.»

Το Υπουργείο Παιδείας  μετά τις εξαγγελίες του Σεπτέμβρη του 2018 έδωσε στη δημοσιότητα με μεγάλη καθυστέρηση, το τελικό σχέδιο  για τη Γ Λυκείου και το σύστημα πρόσβασης στην Γ/θμια εκπαίδευση. Το σχέδιο αυτό, αν και αποτελεί μια βελτιωμένη πρόταση σε σχέση με τις αρχικές και τις μετέπειτα εξαγγελίες, εξακολουθεί να έχει σημαντικές αποκλίσεις τόσο από τους βασικούς άξονες των θέσεων της ΟΛΜΕ και του συνδικαλιστικού κινήματος, όσο και από τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

Σύμφωνα με τις θέσεις της ΟΛΜΕ, διεκδικούμε «Ενιαίο χαρακτήρα της γνώσης σ’ όλες τις τάξεις του Γενικού Λυκείου – ουσιαστική αποδέσμευση του Λυκείου από το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση – αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων με ενίσχυση της βασικής γνώσης – απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και μεταβατικό διάστημα μέχρι να επιτευχθεί η ελεύθερη πρόσβαση στην Γ/θμια εκπαίδευση με πανελλαδικές εξετάσεις σε περιορισμένο αριθμό μαθημάτων.»

Αντιθέτως, στο εξαγγελθέν σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας προβλέπεται:

Οι βασικές γνώσεις γενικής Παιδείας να ολοκληρώνονται στη Β’ Λυκείου και η Γ΄ Λυκείου να έχει προπαρασκευαστικό χαρακτήρα για την πρόσβαση στην Γ/θμια εκπαίδευση, με τα τέσσερα ενδοσχολικά και πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα. Το απολυτήριο αποκτάται με ενδοσχολικές εξετάσεις ειδικού τύπου (θέματα και εξετάσεις από καθηγητές ομάδας σχολείων, με ισχυρή συμμετοχή του προφορικού βαθμού). Ο βαθμός του απολυτηρίου δεν συμμετέχει στο βαθμό πρόσβασης για τα ΑΕΙ κατά την πρώτη εφαρμογή.  Προβλέπεται, επίσης, ελεύθερη εισαγωγή μαθητών σε περιορισμένο αριθμό τμημάτων χαμηλής ζήτησης.

Επικεντρώνοντας την κριτική μας στις διαφορές των παραπάνω θέσεων και στις ιδιαίτερες οικονομικές και κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες μετά από 8 χρόνια μνημονίων, θεωρούμε ότι το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα του για ένα Γενικό Λύκειο που θα ανταποκρίνεται στις θέσεις της ΟΛΜΕ και στις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών/τριών του.

Βασικές παρατηρήσεις για το προτεινόμενο σχέδιο είναι:

  • Ο ενιαίος χαρακτήρας της γνώσης ολοκληρώνεται στη Β΄ Λυκείου (το Λύκειο θα είναι πλέον 2 τάξεις + 1 προπαρασκευαστική). Μας βρίσκει σύμφωνους η πρόθεση του Υπουργείου να μετατρέψει τη Β΄ Λυκείου σε τάξη γενικής παιδείας με ενιαίο πρόγραμμα για όλους τους μαθητές, αλλά είμαστε αντίθετοι στη μείωση της γενικής παιδείας στη Γ΄ Λυκείου.
  • Ο τωρινός, στρεβλός -κατά κοινή ομολογία- χαρακτήρας της Γ΄ Λυκείου ως παρακολούθημα της τριτοβάθμιας, νομιμοποιείται και με το καινούριο σχέδιο, καθώς δεν υπάρχει ισόρροπη ανάπτυξη μαθημάτων προσανατολισμού και γενικής παιδείας. Για εμάς παραμένει βασικός στόχος η επανάκτηση της Γ’ Λυκείου, ως τάξη ολοκλήρωσης της γενικής παιδείας.
  • Για άλλη μια φορά, λείπει ο συνολικός σχεδιασμός και ο ξεκάθαρος στόχος. Τι είδους ανθρώπους  θέλουμε να διαμορφώνουμε στο σχολείο, ποια μορφωτικά εφόδια χρειάζεται να τους δίνουμε και με ποια ΑΠΣ, βιβλία, μεθόδους διδασκαλίας, αλλά και ποιες θα είναι οι μορφωτικές και οι εργασιακές επιπτώσεις των επιχειρούμενων κάθε φορά αλλαγών. Η μη παρουσίαση ενός επιστημονικά τεκμηριωμένου σχεδίου αναδόμησης της Α΄ και Β΄ τάξης ΓΕΛ, καθώς και ενός άρτια οργανωμένου Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού, θα βρει απροετοίμαστους τους μαθητές της Β΄ Λυκείου για να κάνουν τις κρίσιμες επιλογές (επιλογή ομάδων προσανατολισμού στο τέλος της Β’ Λυκείου και πανεπιστημιακών τμημάτων τον ερχόμενο Οκτώβριο), στερώντας τους ταυτόχρονα τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν τις αναγκαίες γνώσεις γενικής παιδείας, που είχε σχεδιαστεί να έχουν τελειώνοντας  το Γενικό Λύκειο.
  • Μετά την ανακοίνωση του ωρολόγιου προγράμματος, σε συνδυασμό με την πρόταση του ΙΕΠ για τα Προγράμματα Σπουδών, διαφαίνεται ότι δεν υπάρχει διόγκωση της ύλης, αναλογικά με τις ώρες των 6ωρων μαθημάτων. Παρόλα αυτά παραμένει επιτακτική η ανάγκη για αύξηση των ενισχυτικών δομών για τους/τις μαθητές/τριες, ώστε να μην επιβαρυνθούν περαιτέρω, ιδιαίτερα οι προερχόμενοι/-ες από ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα.
  • Το άνοιγμα του δρόμου της ελεύθερης πρόσβασης μπορεί να λειτουργήσει θετικά, με την προϋπόθεση της ουσιαστικής λειτουργίας του Επαγγελματικού Προσανατολισμού και της Συμβουλευτικής. Πρέπει, όμως, να ενταχθεί σε έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό σταδιακής αύξησης των σχολών ελεύθερης πρόσβασης.
  • Θετικό σημείο είναι η μη προσμέτρηση του βαθμού του απολυτηρίου στον βαθμό πρόσβασης, κατά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής. Βασική μας θέση, ωστόσο, παραμένει η πλήρης αποδέσμευση του απολυτηρίου από τον βαθμό πρόσβασης.
  • Κρίσιμα ζητήματα συνεχίζουν να είναι, αφενός, ο υποβιβασμός της ξένης γλώσσας σε μάθημα επιλογής-ενώ είναι ειδικό μάθημα πανελλαδικά εξεταζόμενο- και αφετέρου η συμμετοχή του μαθήματος των Θρησκευτικών στον βαθμό του απολυτηρίου χωρίς γραπτή εξέταση, την ώρα που καταργείται η Ιστορία και τα Μαθηματικά γενικής παιδείας.

Για εμάς, η ποιοτική αναβάθμιση που έχει ανάγκη σήμερα το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις, για τις οποίες το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει και το άμεσο χρονικό διάστημα να παρέμβει δυναμικά. Διεκδικούμε:

  • αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ
  • θέσπιση ενιαίας 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης (και 2χρονης προσχολικής)
  • μαζικούς μόνιμους διορισμούς και  ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών
  • μείωση του αριθμού μαθητών στο τμήμα
  • επαναφορά του ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα
  • σεβασμό στα  εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών
  • συστηματική λειτουργία αντισταθμιστικών μέτρων στήριξης των μαθητών.

2019_03_15 για νέο λύκειο και πρόσβαση

Advertisements

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

8 Μαρτίου 1857: εργαζόμενες κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης βγήκαν στους δρόμους για να διεκδικήσουν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, 10ωρη εργασία, ίση αμοιβή με τους άντρες συναδέλφους τους. Ο αιματοβαμμένος αγώνας τους έγραψε μια λαμπρή σελίδα στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού και γυναικείου κινήματος. 

Από την αιματηρή αυτή απεργία μέχρι σήμερα, πολλά έχουν αλλάξει για τις γυναίκες προς το καλύτερο, μέσα από αγώνες των φεμινιστικών, κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων.

Ωστόσο, η καταπίεση και η εκμετάλλευση των γυναικών συνεχίζουν να υφίστανται, δεν είναι φαινόμενα παλαιότερων εποχών ούτε άλλων κοινωνιών. Στην Ελλάδα του 2019 οι γυναικοκτονίες, οι καθημερινές πράξεις βίας εναντίον γυναικών, η απειλή της μητρότητας, η υποτίμηση της γυναίκας στην εργασία και τις αμοιβές,  δεν έχουν εξαλειφθεί. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και οι άντρες εγκλωβίζονται σε στερεότυπα, που δεν τους εκφράζουν.

Η υποεκπροσώπηση της γυναίκας στα συνδικάτα και στις θέσεις ευθύνης είναι ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία, καθορίζεται από τα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα, και δεν εκφράζει την επιλογή των γυναικών.

Ειδικότερα, όσον αφορά στον κλάδο των εκπαιδευτικών , παρόλο που οι εργαζόμενες γυναίκες πλειοψηφούν, η παρουσία τους στα συνδικαλιστικά όργανα και στις θέσεις ευθύνης είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Ενδεικτικά, το ποσοστό των γυναικών προέδρων ΕΛΜΕ είναι μόλις 12.5%, ενώ το ποσοστό των γυναικών αντιπροσώπων στο τελευταίο συνέδριο της ΟΛΜΕ είναι 24,7%. Ταυτόχρονα, στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ υπάρχει μόλις 1 γυναίκα στα 17 μέλη της και στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ μόλις 15 στα 85 μέλη.

Ανάλογα είναι και τα στοιχεία που αφορούν στις θέσεις ευθύνης. Οι γυναίκες Διευθύντριες Β/θμιας Εκπ/σης είναι 7, ενώ οι άντρες σε αντίστοιχες θέσεις είναι 58. Αντίστοιχα, Περιφερειακές Διευθύντριες Εκπαίδευσης είναι μόλις 2 ενώ οι άντρες συνάδελφοί τους είναι 11.

Στις 8 του Μάρτη τιμούμε τους αγώνες των γυναικών και του

φεμινιστικού κινήματος για τα πολιτικά, οικονομικά,

κοινωνικά και πολιτισμικά δικαιώματα των γυναικών.

Τιμούμε τις εργάτριες, τις σουφραζέτες, τις ακτιβίστριες και

τις συνδικαλίστριες που αγωνίστηκαν πριν από μας.

Συνεχίζουμε τον αγώνα, που εκείνες ξεκίνησαν,
γιατί ο δρόμος για την ισότητα είναι μακρύς.

2019_03_07 Ημέρα Γυναίκας

Για τη στάση των Παρεμβάσεων στη ΓΣ Προέδρων

Είναι γνωστή η τακτική της απαξίωσης της ΟΛΜΕ και της δράσης της από τη συνδικαλιστική παράταξη των Παρεμβάσεων, με μόνη στόχευση την εξυπηρέτηση παραταξιακών συμφερόντων. Όμως, στην τελευταία Γενική Συνέλευση των Προέδρων, ξεπέρασε κάθε όριο και με τους τακτικισμούς της εμπόδισε να ψηφισθεί το πρόγραμμα δράσης που εισηγήθηκε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, πρόγραμμα με το οποίο στην  ουσία του οι Παρεμβάσεις συμφωνούσαν.

Το τραγελαφικό  της  τακτικής αυτής ήταν να επαναφέρει το πρόγραμμα δράσης της  ΟΛΜΕ, που εν τω μεταξύ είχε καταψηφισθεί από τη Γ.Σ. των Προέδρων, και να ζητήσει να ψηφιστεί με νέα ψηφοφορία. Οι  διαφορές αυτής της πρότασης των Παρεμβάσεων,  σε σχέση με την πρόταση της εισήγησης της ΟΛΜΕ, ήταν:α) η απαλοιφή της λέξης  «ενδεικτική» από την πρόταση του προγράμματος δράσης «24ωρη απεργία στις 14 Μαρτίου (ενδεικτική ημερομηνία)»  και β) η πραγματοποίηση της νέας Γενικής Συνέλευσης Προέδρων να οριστεί στις 30 Μαρτίου. Δυστυχώς όμως ο κατήφορος των Παρεμβάσεων δεν σταμάτησε σε αυτή την απαράδεκτη πρακτική  αλλά είχαν το θράσος να βγάλουν και καταγγελία  στις 25.02.2019 κατηγορώντας στην ουσία όλες τις άλλες παρατάξεις «για διαδικασίες εκφυλισμού στη ΓΣ των προέδρων».

Συγκεκριμένα, μεταξύ των άλλων, καταγγέλλουν ότι «κανείς από τις δυνάμεις του κυβερνητικού  και κομματικού συνδικαλισμού δεν ασχολήθηκε με τον αγωνιστικό σχεδιασμό και το  πρόγραμμα δράσης…». Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι  το πως  είναι δυνατόν οι ΣΥΝΕΚ που συνέβαλαν αποφασιστικά στο να υπάρξει εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ, που εμπεριείχε ένα πλήρες πρόγραμμα δράσης προς τις ΓΣ των ΕΛΜΕ, να κατηγορούνται με αυτόν τον τρόπο από τις Παρεμβάσεις που έκαναν  ότι μπορούσαν για να καταψηφισθεί και εκ των υστέρων το υιοθέτησαν όπως ήδη αναφέρθηκε και παραπάνω!!!

Επίσης, πως είναι δυνατόν, να κατηγορείται η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (στην ουσία  όλες οι άλλες παρατάξεις) από τις Παρεμβάσεις ότι δήθεν αρνιόταν να βάλει σε ψηφοφορία προτάσεις των ΕΛΜΕ  και μόνο μετά «από τις έντονες διαμαρτυρίες των Παρεμβάσεων τέθηκαν σε ψηφοφορία  στις 1: 30μμ» ; Είναι γνωστό σε όσους παραβρέθηκαν στη  ΓΣ των Προέδρων ότι με αποκλειστική ευθύνη των Παρεμβάσεων επιβλήθηκε μια ατέρμονη διαδικασία με συνεχείς τοποθετήσεις των  εκπροσώπων  τους  από το βήμα της ΓΣ με τριπλές και επαναλαμβανόμενες ομιλίες  που εμπόδισαν την ομαλή διεξαγωγή της, δηλαδή επανέλαβαν και σε αυτή τη ΓΣ τη συνηθισμένη τακτική τους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η άρνηση των συναδέλφων να υιοθετήσουν την αδιέξοδη και ακραία λογική των παρεμβάσεων την έχει οδηγήσει και στην απώλεια της απαραίτητης ψυχραιμίας. «Το γάρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη».

Η παραπάνω τακτική επιβάλλει παραλυτικές διαδικασίες που δυσφημούν αντικειμενικά την Ομοσπονδία. Το κυριότερο,όμως, είναι ότι έτσι εμποδίζει τον κλάδο να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα που τον απασχολούν (οικονομικά, συνταξιοδοτικά-ασφαλιστικά, εργασιακά) με τις απαραίτητες κινηματικές διαδικασίες.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δε θα ανεχθούμε άλλο αυτήν την τακτική της απαξίωσης της Ομοσπονδίας. Με τις θετικές προτάσεις και τη δράση μας θα συνεχίσουμε να συμβάλλουμε αποφασιστικά στην επίλυση των προβλημάτων του κλάδου μας.

2019_02_26 Για τη σταση των παρεμβάσεων στη ΓΣ προέδρων

Προγραμματισμός και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου

Δημοσιεύτηκε το ΦΕΚ (1816/ΓΔ4/11-1-19) με το οποίο εξειδικεύεται ο τρόπος εφαρμογής του προγραμματισμού και της αποτίμησης του Εκπ/κού έργου των Σχολικών Μονάδων, που προβλεπόταν από το νόμο για  την αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της εκπ/σης.

Με δεδομένη την κατάργηση του ΠΔ 152/2013 και του όλου νομοθετικού πλαισίου της αξιολόγησης-χειραγώγησης,  θεωρούμε ότι η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου ως μια εσωτερική διαδικασία του Συλλόγου διδασκόντων του κάθε σχολείου, είναι μία ακόμη κατάκτηση του εκπαιδευτικού κινήματος (8ο Συνέδριο ΟΛΜΕ).

Το ξεκάθαρο πλαίσιο, χωρίς φόρμες, ηλεκτρονικές καταγραφές, δημοσιοποίηση των εκθέσεων, κατηγοριοποιήσεις και συγκρίσεις σχολείων, όπως ορίζεται από το εν λόγω ΦΕΚ, αφήνει έκθετους αυτούς που, για να εξυπηρετήσουν τα μικροκοπαραταξιακά τους οφέλη, επένδυαν στην τρομολαγνεία, μιλώντας για «αξιολόγηση».

Εναπόκειται στη δυναμική παρέμβαση των Συλλόγων, ώστε ο προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου, όχι μόνο να μην μεταλλαχθούν σε άλλη μια τυπική-γραφειοκρατική  διαδικασία, αλλά να ανοίξουν το δρόμο σε μια  από τα κάτω παρέμβαση των μάχιμων εκπαιδευτικών στο ίδιο το περιεχόμενο της μάθησης, στη βελτίωση των μεθόδων διδασκαλίας και στη διεύρυνση των δημοκρατικών τους κατακτήσεων, με δεδομένο ότι η εφαρμογή της διαδικασίας προγραμματισμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου θα ξεκινήσει από την επόμενη σχολική χρονιά.

Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να διαφυλάξει και να διευρύνει αυτές τις κατακτήσεις, πόσο μάλιστα όταν η αξιωματική αντιπολίτευση που ετοιμάζει την παλινόρθωσή της, έχει ήδη εξαγγείλει «Αξιόλογηση» παντού, αλλά και την πρόθεσή της να καταργήσει  όλους  τους  νόμους της 4ετίας που αφορούν στην εκπαίδευση.

Ταυτόχρονα συνεχίζουμε τον αγώνα για την ουσιαστική βελτίωση των όρων και των συνθηκών εργασίας μας, ώστε ο εκπαιδευτικός να μπορεί απερίσπαστος να αφιερώνεται στα κατ´εξοχήν διδακτικά και εκπαιδευτικά του καθήκοντα. Διεκδικούμε μόνιμους διορισμούς, πλήρη και ισότιμα δικαιώματα αναπληρωτών, μείωση μαθητών ανά τμήμα, επαναφορά ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα, στελέχωση όλων των σχολείων με βοηθητικό και επιστημονικό προσωπικό, και παράλληλα την άμεση κατάργηση του καθηκοντολόγιου και τη θέσπιση ενός δημοκρατικού πλαισίου με το Σύλλογο κυρίαρχο όργανο στη λειτουργία του σχολείου. Για άλλη μια φορά, εκφράζουμε την αντίθεσή μας στις διαδικασίες αξιολόγησης του Διευθυντή και του Υποδιευθυντή της σχολικής μονάδας. Βασική μας θέση παραμένει ότι ο Διευθυντής πρέπει να είναι συντονιστής, αιρετός και ανακλητός από το σύλλογο, θέση που αποτελεί μεγάλη δημοκρατική τομή για τη λειτουργία και το μέλλον του σχολείου. 

Μπροστά μας είναι μεγάλες μάχες για τα εργασιακά, τις προσλήψεις και τα δικαιώματα των αναπληρωτών, τους μόνιμους διορισμούς, τις επερχόμενες αλλαγές στο Γενικό Λύκειο, τα μισθολογικά και συνταξιοδοτικά ζητήματα, που απαιτούν τη συσπείρωση  όλων των συναδέλφων σε ένα μαχητικό και ενωτικό κίνημα μακριά από μικροπαραταξιακές εμμονές και διχαστικές λογικές.

2019_01_14 αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΟΙΕΛΕ

Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στρέφεται με αγωγή του εναντίον της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ) και του προέδρου της Μιχάλη Κουρουτού και ζητά 100.000 ευρώ από κάθε μέλος του ΔΣ για συκοφαντική δυσφήμηση σχετικά με την υπόθεση της εκπαιδευτικού Φώφης Μπουλούτα.

Είναι η πρώτη φορά που πολιτικό πρόσωπο και μάλιστα πρώην πρωθυπουργός ασκεί τέτοιου είδους διώξεις.

Η αγωγή στρέφεται εναντίον των συνδικαλιστικών ελευθεριών, εναντίον της δημοκρατικής λειτουργίας της κοινωνίας, προσπαθεί να φιμώσει τα στόματα των ανθρώπων που αμφισβήτησαν τους ισχυρούς.

Θυμίζουμε πως η εκπαιδευτικός Φώφη Μπουλούτα, η οποία είχε απολυθεί το 2012 από το Κολέγιο Ψυχικού για τη μονογραφή της κόλλας του γιου του Αντώνη Σαμαρά λόγω προσπάθειας αντιγραφής σε εξετάσεις, δικαιώθηκε μετά θάνατον και ως εκ τούτου το υπουργείο προέβη σε ανάκληση της απόλυσης.

Συμπαραστεκόμαστε στους συναδέλφους της ΟΙΕΛΕ και τον πρόεδρό της. Καταγγέλλουμε τον πρώην αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης για προσπάθεια εκφοβισμού του συνδικαλιστικού οργάνου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.

Τέτοιες πρακτικές θα μας βρουν όλους απέναντι!

Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ-ΔΕΝ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ.

2019_01_12ΣΥΝΕΚ ΓΙΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΙΕΛΕ

Ανακοίνωση-καταγγελία των ΣΥΝΕΚ για την αστυνομική βία

Ανακοίνωση-καταγγελία των ΣΥΝΕΚ  για την αστυνομική βία κατά των διαδηλωτών εκπαιδευτικών
στην κινητοποίηση της ΔΟΕ-ΟΛΜΕ στις 11-1-2019

Κάλεσμα στην απεργία και στις κινητοποιήσεις της Δευτέρας 14-1-2019

Οι ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ  (ΣΥΝ.Ε.Κ.) χαιρετίζουμε τη μαζική συμμετοχή των συναδέλφων εκπαιδευτικών στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία προς τη Βουλή της ΟΛΜΕ-ΔΟΕ που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019, για το σύστημα διορισμού και προσλήψεων αναπληρωτών.

Ταυτόχρονα καταδικάζουμε και καταγγέλλουμε απερίφραστα την ωμή βία της αστυνομίας, αστυνομική βία που είχε ως αποτέλεσμα  να τραυματιστούν διαδηλωτές εκπαιδευτικοί. Συνέπεια της βάρβαρης και βίαιης αυτής επίθεσης  ήταν και ο τραυματισμός των συναδέλφων Θεοδώρας Δριμάλα μέλους του ΔΣ της ΔΟΕ, καθώς και του Γιάννη Δελή βουλευτή του ΚΚΕ.

Οι ΣΥΝΕΚ με τον πιο αυστηρό τρόπο προειδοποιούν προς πάσα κατεύθυνση ότι όχι μόνο δεν είναι ανεκτή η σημερινή στάση και πράξη της αστυνομίας-ΜΑΤ, αλλά επιβάλλονται ως δείγμα βούλησης ανάληψης πολιτικής  ευθύνης από την ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, πέραν της ΕΔΕ που αποφάσισε, άμεσες πολιτικές ενέργειες και πράξεις, ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοιες ενέργειες από την αστυνομία.

Καμία αστυνομική βία, καμία προσπάθεια καταστολής δεν σταματά το εκπαιδευτικό κίνημα, όπως έχει αποδείξει και στο παρελθόν. Συσπειρωνόμαστε και δυναμώνουμε τον αγώνα, με οδηγό τις θέσεις του κλάδου για μόνιμους μαζικούς διορισμούς στην εκπαίδευση, με γνώμονα την χρόνια προσφορά των συναδέλφων συμβασιούχων αναπληρωτών σε θέσεις μάλιστα πάγιων και διαρκών αναγκών, διεκδικώντας το μόνιμο διορισμό τους για την κάλυψη όλων αυτών των θέσεων, σε όφελος της δημόσιας εκπαίδευσης και των μαθητών/τριών μας.

 

Καλούμε όλους τους συναδέλφους μαζικά να συμμετέχουν στην απεργία και στο συλλαλητήριο τη Δευτέρα 14 Ιανουαρίου, μέρα ψήφισης της τροπολογίας για το σύστημα διορισμού μονίμων και αναπληρωτών, στις 3 μμ στη Βουλή.

2019_01_12 ΣΥΝΕΚ ΓΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ

Οι θέσεις μας για το νομοσχέδιο σχετικά με το σύστημα διορισμών

Δόθηκε μέσα στην περίοδο των εορτών η πρόταση του Υπουργείου για το σύστημα διορισμών και καθορίστηκε η περίοδος διαβούλευσης μέχρι τις  4 /1 και η ψήφισή του αμέσως μετά. Είναι προφανές ότι οι διαδικασίες αυτές είναι τόσο ασφυκτικές  χρονικά που δεν αφήνουν περιθώρια ουσιαστικού διαλόγου με τους φορείς για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Επί της ουσίας της πρότασης του υπουργείου έχουμε βασική αντίθεση στην πριμοδότηση αντικειμενικών κριτηρίων (διδακτορικά, μεταπτυχιακά, ξένες γλώσσες, σεμινάρια), πέραν της προϋπηρεσίας και του βασικού πτυχίου. Έτσι  αντικειμενικά υπονομεύεται το βασικό κριτήριο διορισμού, που για την ΟΛΜΕ είναι τα χρόνια προϋπηρεσίας των αναπληρωτών, και υποβαθμίζεται ταυτόχρονα το βασικό πτυχίο. Με ανακοίνωσή μας το Νοέμβρη του 2018 (επισυνάπτεται) είχαμε τη θέση ότι για εμάς σε κάθε περίπτωση βασικός προσανατολισμός είναι η κατά προτεραιότητα μοριοδότηση όλης της προϋπηρεσίας. Έστω και την τελευταία στιγμή, το υπουργείο πρέπει να κάνει ουσιαστικό διάλογο με τις ομοσπονδίες παίρνοντας σοβαρά υπόψη τη βασική αυτή θέση. Το αμέσως επόμενο διάστημα, οι συνάδελφοι με τη συσπείρωσή τους και τις διεκδικήσεις τους θα πρέπει να πιέσουν σε μια τέτοια κατεύθυνση.

 

2019_01_07 ανακοίνωση διορισμών

ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Με αφορμή και τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της μουσικής εκπαίδευσης -σχέδιο νόμου για τα Μουσικά Σχολεία-, τις αντιδράσεις και την απόσυρση των επίμαχων διατάξεων από πλευράς του ΥΠΠΕΘ-  οι ΣΥΝΕΚ επισημαίνουν :

  • Κάθε αλλαγή του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου ή άλλων διατάξεων που αφορούν στα Μουσικά Σχολεία και στην καλλιτεχνική εν γένει εκπαίδευση στη χώρα μας, πρέπει να υπηρετεί τη βελτίωση, την αναβάθμιση και την ενίσχυση της λειτουργίας αυτών των σχολείων.
  • Η εξασφάλιση χρηματοδότησης και αυτόνομης κτηριακής υποδομής (όπου δεν υπάρχει), η άμεση έκδοση και διανομή δωρεάν εγχειριδίων για τα μαθήματα μουσικής παιδείας, η συνεχής ανανέωση των προγραμμάτων σπουδών και μεθόδων διδασκαλίας όλων των μαθημάτων μουσικής και ιδιαίτερα των μουσικών οργάνων, η ομαδική ή εξατομικευμένη διδασκαλία αυτών, όπου απαιτείται, η συνέχιση της απρόσκοπτης μεταφοράς και σίτισης των μαθητών είναι, μεταξύ άλλων, μέτρα που θα προάγουν το επίπεδο σπουδών και κατάρτισης (στα μουσικά όργανα) στα σχολεία αυτά.
  • Η επανεξέταση του περιεχόμενου σπουδών και της διδασκόμενης ύλης και η κατάταξη σε επίπεδα, σε συνεργασία και με το Υπουργείο Πολιτισμού,  μπορεί να οδηγήσει σε δυνατότητα Πιστοποίησης των επιπέδων για μαθητές των Μουσικών σχολείων και οποιουδήποτε πολίτη επιθυμεί, με τη θεσμοθέτηση εξετάσεων αντίστοιχων με αυτές των Κρατικών Πιστοποιητικών γλωσσομάθειας και πληροφορικής.
  • Δεν είμαστε αντίθετοι στην αντικατάσταση της Καλλιτεχνικής Επιτροπής με μία Επιστημονική Επιτροπή υψηλού επιπέδου γνώσεων στη μουσική παιδεία, επιλεγμένη με διαφάνεια και βάσει συγκεκριμένων προσόντων, η οποία θα είναι επιφορτισμένη με θέματα γνώσεων, δεξιοτήτων, περιεχομένου σπουδών, μεθόδων διδασκαλίας, σχολικών εγχειριδίων κ.α., έχοντας πάντα ως κύριο στόχο την εξασφάλιση της ποιότητας της μουσικής παιδείας και εκπαίδευσης. Από την άλλη πλευρά, τα γενικότερα εργασιακά θέματα και τα θέματα των υπηρεσιακών μεταβολών (μεταθέσεις, αποσπάσεις, επιλογή διευθυντών κ.α.) θα πρέπει να διέπονται από τις ισχύουσες για όλους τους εκπαιδευτικούς διατάξεις.
  • Η στήριξη της μουσικής και καλλιτεχνικής παιδείας δεν είναι «πολυτέλεια» αλλά αναγκαιότητα. Ιδιαίτερα σε μια εποχή που ανθεί η εμπορευματοποίηση και η μαζική κατανάλωση της υποκουλτούρας των τηλεθεαμάτων, η τέχνη και ο πολιτισμός είναι αντισώματα που θα πρέπει να μπολιάζουν και να αναβαθμίζουν το δημόσιο σχολείο.
  • Παράλληλα θεωρούμε αδιαμφισβήτητη την ανάγκη ενίσχυσης της καλλιτεχνικής παιδείας και εκπαίδευσης σε όλα τα σχολεία, στο πλαίσιο μιας αναβαθμισμένης και ενισχυμένης γενικής παιδείας.

2018_12_14 mousika sxoleia

ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ν.Δ. = ΕΝΝΟΙΕΣ ΑΣΥΜΒΑΤΕΣ

Παρουσιάστηκε το Σάββατο 24/11/18 το πρόγραμμα της ΝΔ για την Παιδεία, ένα πρόγραμμα με ακραία νεοφιλελεύθερο πρόσημο, με κατευθύνσεις που υιοθετούν τις εκθέσεις ΣΕΒ και ΕΕ, και με απροκάλυπτο  στόχο τη μετάλλαξη της δημόσιας εκπαίδευσης από προσβάσιμο σε όλους κοινωνικό αγαθό,  σε  αγοραίο είδος που θα διαμορφώνεται και θα εξαρτάται από την αγορά και τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Οι  λέξεις αναβάθμιση, ελευθερία, καινοτομία, αυτονομία, αριστεία, πρότυπα, διαστρέφονται και χάνουν το αληθινό τους νόημα, καθώς ξεδιπλώνονται οι λεπτομέρειες του προγράμματος της Ν.Δ. :

  • Οικονομική αυτονομία σχολείου με όρους που θυμίζουν πολυεθνική εταιρεία. Έσοδα σχολείων από εκμετάλλευση και ενοικίαση χώρων τους. Άσκηση ανήλικων μαθητών σε επιχειρήσεις. Αξιολόγηση και διοίκηση σχολείων με θεσμοθέτηση οργάνου διοίκησης από Διευθυντές, Υποδιευθυντές, Γονείς, Δήμο. Το μοντέλο που «οραματίζεται» ο κ. Μητσοτάκης για το Δημόσιο Σχολείο έχει συγκεκριμένη δομή: Αξιολόγηση και απόλυση εκπαιδευτικών, «αυτονομία» και εξάρτηση των σχολείων από ιδιωτικά κεφάλαια (χορηγοί με προοπτική να επεμβαίνουν και στο πρόγραμμα σπουδών), πρόσληψη μάνατζερ για διευθυντές, πρόσληψη προσωπικού από τις σχολικές μονάδες, άρση της της μονιμότητας των εκπαιδευτικών. (από δηλώσεις Κ. Μητσοτάκη στην 83η ΔΕΘ: «Η Παιδεία έχει ανάγκη από πιο αυτόνομα και δημιουργικά σχολεία. Με μεγαλύτερη ελευθερία στην οργάνωση, στη διαχείριση πόρων, στην επιλογή διδακτικού προσωπικού, στην κατάρτιση προγράμματος σπουδών. Να ξεφύγουμε από την τυραννία του ωρολογίου προγράμματος»)
  • Κουπόνια (vouchers) στους γονείς για «ελεύθερη» επιλογή δημόσιου ή ιδιωτικού σχολείου και ανάλογη με τον αριθμό των κουπονιών χρηματοδότηση των σχολείων. Πολιτική που έχει αποτύχει όπου κι αν εφαρμόστηκε, γιατί ενώ υποτίθεται ότι στοχεύει στη μετατόπιση πόρων προς τα σχολεία και τους μαθητές των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων, στην πραγματικότητα, όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία, κατηγοριοποιεί και αποδυναμώνει αισθητά τα δημόσια σχολεία, με αποτέλεσμα αρκετά από αυτά να οδηγούνται σε κλείσιμο και να διευρύνονται οι εκπαιδευτικές ανισότητες.
  • Επαναφορά της καταργημένης ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και σύνδεση με μισθολογική εξέλιξη, εξωτερική αξιολόγηση σχολείων και ανάλογη χρηματοδότηση, σχολεία δηλαδή και πανεπιστήμια που θα αναζητούν πόρους και χορηγούς.
  • Προσλήψεις εκπαιδευτικών «στο βαθμό που τα δημοσιονομικά της χώρας μας το επιτρέπουν, στο βαθμό που θα έχουμε μελετήσει αναλυτικά τις ανάγκες, τις συγκεκριμένες ανάγκες κάθε εκπαιδευτικής μονάδας». Με άλλα λόγια, διαιώνιση της αδιοριστίας και της ελαστικής εργασίας.
  • Εξ αποστάσεως εκπαίδευση για κάλυψη κενών στα σχολεία απομακρυσμένων περιοχών.
  • Εξετασιοκεντρικό Λύκειο, εξετάσεις από τάξη σε τάξη με Τράπεζα θεμάτων και εθνικό απολυτήριο με συνυπολογισμό του βαθμού όλων των τάξεων. Δοκιμασμένες μέθοδοι που οδηγούν σε αύξηση της παραπαιδείας (ιδιωτικοποίησης), σε σχολική διαρροή και μορφωτικό αποκλεισμό. Απροκάλυπτα δηλωμένος στόχος η βίαιη μετατόπιση μαθητών σε ανήλικη μαθητεία και κατάρτιση.
  • Πανελλαδικές με καθορισμό βάσεων και αριθμό εισακτέων από τις πανεπιστημιακές σχολές.

(φραγμός για τους πολλούς, αύξηση πελατείας για τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια» και τα κολλέγια.) «Κατάργηση άρθρου 16, ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, κατάργηση Ασύλου, «τέλος» και για τους «αιώνιους» φοιτητές.

  • «Ελευθερία» (ασυδοσία) στην Ιδιωτική εκπαίδευση με την «κατάργηση αναχρονιστικών διατάξεων Φίλη- Γαβρόγλου», (δηλαδή κατάργηση του ελέγχου των ιδιωτικών σχολείων από ΥΠΠΕΘ και άρση της προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Είναι νωπή ακόμα η μνήμη της συναδέλφισσας Μπουλούτα).

 

Για την Επαγγελματική Εκπαίδευση και κατάρτιση: Στο όνομα της «αναβάθμισης» της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, ιδού το  νέο αγοραίο νεοφιλελεύθερο σενάριο:

  • Αυτονομία ΕΠΑΛ και ΙΕΚ, άμεση σύνδεσή τους με παραγωγή και αγορά εργασίας. Επιλογή τομέων, πιστοποιήσεων, πρακτικής άσκησης και ειδικών μαθημάτων από συμβούλιο στο οποίο συμμετέχουν ισότιμα οι «κοινωνικοί εταίροι» (επιχειρήσεις και εργοδότες δηλαδή, που θα διαμορφώνουν προγράμματα σπουδών).
  • Καθιέρωση πρότυπων (όχι πειραματικών) ΕΠΑΛ.
  • Τα πρότυπα ΕΠΑΛ και σε 2 χρόνια όλα τα ΕΠΑΛ θα έχουν συμβούλιο σύνδεσης με αγορά εργασίας από διευθυντές ΕΠΑΛ, εκπροσώπους εργοδοτών και εργαζομένων. Οι προτάσεις του συμβουλίου για τομείς και ειδικότητες θα είναι δεσμευτικές. Είναι η πλήρης υποταγή των επαγγελματικών Λυκείων στην τοπική αγορά εργασίας και η επαναφορά «διαθεσιμοτήτων» όταν η αγορά θα κρίνει πως δεν της κάνουν οι ειδικότητες…
  • Επαναφορά της κατάρτισης σε μεταγυμνασιακό επίπεδο και της μαθητείας ανηλίκων. Πρόωρη στενή κατάρτιση και παραχώρησή της στους ιδιώτες. Ίδρυση παντού σχολών μαθητείας μετά το γυμνάσιο (από υπουργεία, επιμελητήρια, οργανώσεις εργοδοτών και εργαζομένων).
  • Στη μαθητεία θα διδάσκουν επαγγελματικά στελέχη επιχειρήσεων.
  • Η πιστοποίηση της μη τυπικής εκπαίδευσης δεν θα γίνεται από τον ΕΟΠΠΕΠ, αλλά από ιδιωτικούς φορείς που απλά θα πιστοποιήσει ο ΕΟΠΠΕΠ.
  • Δημιουργείται ενιαία Γενική Γραμματεία στο Υπουργείο Παιδείας για όλο το σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης (δηλαδή τα ΕΠΑΛ δεν θα εποπτεύονται από τη Γενική Διεύθυνση Σπουδών, όπως τώρα), άρα όλο το σύστημα (και τα ΕΠΑΛ) μπαίνει στη λογική της στενής κατάρτισης και της αγοράς.

 

Σε συνάρτηση με τα παραπάνω να μη μας διαφεύγει και η δέσμευση του αρχηγού της ΝΔ ότι θα καταργήσει αμέσως ως πρωθυπουργός, όλους τους νόμους Μπαλτά, Φίλη και Γαβρόγλου, δηλαδή όλες τις κατακτήσεις των εκπαιδευτικών τα τελευταία 4 χρόνια.  

Η αμετανόητη Αντιπολίτευση ονειρεύεται εμμονικά την παλινόρθωσή της στην εξουσία, για να  εφαρμόσει ξανά όλα όσα οι εκπαιδευτικοί μάτωσαν μέχρι να ανατρέψουνΓιατί ακριβώς βίωσαν στο πετσί τους αυτές τις αντιεκπαιδευτικές αποτυχημένες πολιτικές όταν  κυβερνούσε η ΝΔ.  Ήρθαν αντιμέτωποι με την αξιολόγηση-χειραγώγηση, τη μισθολογική και βαθμολογική καθήλωση, το «νέο» Πειθαρχικό, την αυτοδίκαιη αργία, τις υποχρεωτικές μετατάξεις και μεταθέσεις, την επιστράτευση απεργών, τον αυταρχισμό στα σχολεία, τη συρρίκνωση εργασιακών δικαιωμάτων, την αδιοριστία, τους μισθούς πείνας, την αύξηση διδακτικών ωρών και αριθμού μαθητών ανά τμήμα, τη διάλυση της ΤΕΕ  και την παραχώρηση σε ιδιώτες τομέων – ειδικοτήτων της, τη μεταφορά της ιδιωτικής εκπ/σης  στο υπουργείο …Εμπορίου και τις απολύσεις εκπαιδευτικών.

ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ και ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ ΣΤΟ ΖΟΦΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΙΑΣ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΗΣΗΣ. Πόσο μάλλον όταν ο κ. Μητσοτάκης, που ως  υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης υπέγραφε τις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις των 2.500 συναδέλφων/ισσών της ΤΕΕ, έχει το θράσος να μας καλεί σήμερα, να είμαστε «σύμμαχοι σε μια αλλαγή εκσυγχρονισμού και προόδου», σε έναν εφιάλτη δηλαδή,  που μας προετοιμάζει αυτός και το κόμμα του.

Το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει να καταδικάσει την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και να γίνει ανάχωμα στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού που αποδομεί μορφωτικά και εργασιακά δικαιώματα, ιδιωτικοποιεί και διαλύει το δημόσιο σχολείο.

Οι εκπαιδευτικοί  μαζί με το μαθητικό και γονεϊκό κίνημα θα συνεχίσουν τους αγώνες τους για την προάσπιση του κοινωνικού αγαθού της Παιδείας και για την οικοδόμηση ενός εκπαιδευτικού συστήματος δημόσιου, δωρεάν και δημοκρατικού, ενός πραγματικά ποιοτικού σχολείου που θα προσφέρει ίσες εκπαιδευτικές ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά και  θα παραμένει ανοιχτό στις ανάγκες όλων των μαθητών/τριών του και της κοινωνίας.

 

2018_11_27 programma nd gia paodeia

Εθνικιστικές προκλήσεις με όχημα τους μαθητές

Τις τελευταίες μέρες εκδηλώνονται  καταλήψεις, κυρίως στη βόρειο Ελλάδα, με εθνικιστικά «αιτήματα» («Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία», «Ελλάς ή τέφρα», «Επανάκτηση Β. Ηπείρου», κ.ά.). Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν δημοσιεύματα και  παρεμβάσεις στα μέσα  κοινωνικής δικτύωσης  από ακροδεξιούς – εθνικιστικούς κύκλους, τα οποία στοχοποιούν μάχιμους δημοκρατικούς εκπαιδευτικούς και παροτρύνουν τους μαθητές σε πανελλαδική ημέρα (29/11) «καταλήψεων» σχολείων με παρόμοια αιτήματα.

Είναι προφανές ότι με πρόσχημα το «Μακεδονικό» καπηλεύονται τον αγνό και αυθόρμητο πατριωτισμό της νεολαίας, και επιχειρούν να μετατρέψουν τον ευαίσθητο χώρο των σχολείων σε γήπεδο εθνικισμού και μιλιταρισμού, καλλιεργώντας το διχασμό, το μίσος και τις νεοφασιστικές αντιλήψεις. Το «Μακεδονικό» γίνεται η κολυμπήθρα για να απαξιωθεί το πολίτευμα της Δημοκρατίας και οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί, και για να αποπροσανατολιστούν οι αγώνες του μαθητικού κινήματος.

Στην ευθεία αυτή πρόκληση πρέπει άμεσα να δοθεί συνολική  απάντηση από την ίδια την Πολιτεία, από όλους τους φορείς της εκπαίδευσης, το εκπαιδευτικό και το  μαθητικό κίνημα.

Οι εκπαιδευτικοί μέσα από τα συνδικαλιστικά τους όργανα (ΟΛΜΕ-ΕΛΜΕ) και οι Σύλλογοι διδασκόντων μπορούν και πρέπει να απομονώσουν αυτές τις ενέργειες, να στηρίξουν τους συναδέλφους/ισσες που στοχοποιούνται από τους εθνικιστικούς και ακροδεξιούς κύκλους, και  να υψώσουν τοίχο απέναντι στην πατριδοκαπηλία, το φασισμό και το ρατσισμό.

Οι διαχρονικές αξίες του εκπαιδευτικού κινήματος ήταν και θα είναι ο αγώνας για μόρφωση, ελευθερία, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και συνεργασία με όλους τους λαούς.

2018_11_26 e8nikistikes prokliseis