Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΛΙΣΣΑΒΟΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΛΙΣΣΑΒΟΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ.

Εισήγηση της Ελένης Ζωγραφάκη-Τελεμέ,  μέλους του ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Η τελευταία Σύνοδος του Συμβουλίου των Υπουργών Παιδείας της ΕΕ στις Βρυξέλλες επιβεβαίωσε  ότι ο νεοφιλελευθερισμός στην εκπαίδευση ασκείται με συγκεκριμένες πολιτικές, μέτρα και πρακτικές σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης και σε όλες τις χώρες. Η Σύνοδος εξέτασε το περιεχόμενο και την οργάνωση της μάθησης στη βάση των αναγκών της αγοράς,την αξιολόγηση και τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, τη σύνδεση της κατάρτισης – μέσω της δια βίου μάθησης και της κινητικότητας- με τις ανάγκες κερδοφορίας των επιχειρήσεων και την  ιδιωτικοποίηση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Γίνεται φανερό ότι η πολιτική της ΕΕ στην εκπαίδευση ευθυγραμμίζεται με τους σκοπούς, τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα του κόσμου των επιχειρήσεων.

Η στρατηγική της Λισσαβόνας προσπαθεί να αναδιαρθρώσει και επαναδιατυπώσει τις έννοιες της μάθησης και της εκπαίδευσης. Προβάλλει την ανάγκη σχεδιασμού στρατηγικών εκπαίδευσης και κατάρτισης που να ανταποκρίνονται στις προτεραιότητες της αγοράς και της απασχόλησης-απασχολησιμότητας. Προτείνει εκπαιδευτικές πολιτικές στη βάση της αποτελεσματικότερης εκμετάλλευσης των ανθρώπινων πόρων με στόχο την ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής οικονομίας στα πλαίσια της παγκόσμιας αγοράς. Στοχεύει, όπως δηλώνεται, «να καταστήσει την Ε.Ε.  την πιο δυναμική ανταγωνιστική οικονομία του κόσμου ως το 2010 μέσω της εκπαίδευσης».

Σήμερα, 2010 βιώνουμε την απόλυτη  διάψευση και αποτυχία των οικονομικών στόχων. Η Ευρώπη και ειδικά οι χώρες του Νότου, μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, παρουσιάζουν  τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα, εξωτερικά χρέη, οικονομική ύφεση και βρίσκονται στα όρια κατάρρευσης. Οι αποφασισμένες πολιτικές, που δυστυχώς για τους λαούς δεν αναθεωρούνται, επιβάλλονται με όλο και πιο σκληρά και αυταρχικά μέτρα από τις κυβερνήσεις.

Η ΟΛΜΕ εκτιμούσε ότι η στρατηγική της Λισσαβόνας αποτελεί το σύγχρονο εργαλείο αντεργατικών αναδιαρθρώσεων, ώστε να αποδομηθεί ό,τι απέμεινε από το κοινωνικό μοντέλο, το πρότυπο απασχόλησης καθώς και το ρυθμιστικό πλαίσιο προστασίας της εργασίας, και να διασφαλιστεί φτηνή εργατική δύναμη για το κεφάλαιο, με παράλληλη επίθεση στα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Διαβάστε περισσότερα … εδώ

Advertisements