11-05-2011 Διακήρυξη για το 15ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ 15ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Αγαπητές/αγαπητοί συνάδελφοι,

Καμία άλλη περίοδος της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου μας δε σημαδεύτηκε από μια τόσο σκληρή και ανάλγητη επίθεση σε βάρος των εργαζομένων όσο η τελευταία διετία.

Σε καμία άλλη περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας δεν αμφισβητήθηκε και δεν υπονομεύτηκε τόσο ωμά και απροσχημάτιστα η εκπαίδευση ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό.

Και αυτή τη διπλή επίθεση, στο εκπαιδευτικό μας έργο και στα εργασιακά μας δικαιώματα,  τη βιώνουμε με τον πιο επώδυνο τρόπο εμείς οι εκπαιδευτικοί.

  Σε μια τόσο αρνητική συγκυρία, στη σκιά της καταστροφικής πολιτικής της Τρόικας και του Μνημονίου, που ακολουθεί πιστά η κυβέρνηση, καλούμαστε να εκλέξουμε τους αντιπροσώπους μας για το 15ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει τη στήριξη των συμφερόντων του κεφαλαίου και λειτουργεί ως διεκπεραιωτής των κατευθύνσεων των νεοφιλελεύθερων καπιταλιστικών μηχανισμών. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί, αλλά και αυτά που προωθούνται αυτή την περίοδο με πρόσχημα την κρίση, αλλάζουν δραματικά τη θέση των εργαζομένων, διευρύνουν τις οικονομικές ανισότητες στη χώρα μας και καταργούν ιστορικές κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και βασικά δικαιώματα, όπως η δημόσια κοινωνική ασφάλιση, οι εργασιακές σχέσεις, τα συλλογικά δικαιώματα. Οι πολιτικές που ακολουθούνται έχουν δραματικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους και οδηγούν την οικονομία σε αδιέξοδο και την κοινωνία σε διάλυση.

Το Σύμφωνο για το Ευρώ σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει εκδηλωθεί μεταπολεμικά ενάντια στους εργαζόμενους της χώρας μας. Η κυβέρνηση της χώρας μας συνυπογράφοντας αυτό το Σύμφωνο μας οδηγεί από τη λιτότητα του Μνημονίου σε ένα φαύλο κύκλο οικονομικής δυσπραγίας.

Οι εργαζόμενοι της χώρας μας, όπως και άλλων χωρών της περιφέρειας της Ευρωζώνης, οδηγούνται δέσμιοι, με πρόσχημα τη μείωση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων που το ίδιο το Κεφάλαιο δημιούργησε, σε μια βίαιη φτωχοποίηση, όπου θα κυριαρχούν οι μισθοί εξαθλίωσης, η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η ανατροπή των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων (αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κ.λπ.) και τα υψηλότατα ποσοστά ανεργίας.

Η κυβέρνηση:

  • Κατεδαφίζει και εκποιεί ό,τι απέμεινε από τη δημόσια περιουσία. Συρρικνώνει τις δημόσιες δαπάνες για παιδεία, υγεία, πρόνοια και εμπορευματοποιεί τις υπηρεσίες τους, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες. Αυξάνει τα τιμολόγια των ιδιωτικοποιημένων ή των προς ιδιωτικοποίηση πρώην δημόσιων επιχειρήσεων προσθέτοντας νέα βάρη στα λαϊκά στρώματα.
  • Αφήνει ασύδοτους τους εργοδότες με πρόσχημα την οικονομική κρίση να κάνουν μαζικές απολύσεις και να παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία. Αυξάνει την ανεργία σε πρωτοφανή για τη χώρα μας επίπεδα βυθίζοντας ένα εκατομμύριο ανέργους και τις οικογένειές τους σε απόγνωση. Ανάμεσα σε αυτούς ένα μεγάλο μέρος είναι οι άνεργοι εκπαιδευτικοί, που βλέπουν την προοπτική της μόνιμης και σταθερής εργασίας ολοένα να απομακρύνεται.
  • Με τους νέους, έμμεσους κυρίως, φόρους φορτώνει τα λαϊκά στρώματα με νέα δυσβάσταχτα βάρη και μειώνει ακόμα περισσότερο το εισόδημα των εργαζομένων.
  • Καταργεί σχολικές μονάδες χωρίς να νοιάζεται για τις αρνητικές παιδαγωγικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πρακτικής της.

Αυτή η πολιτική, πέρα από τις άλλες αρνητικές στοχεύσεις της, αποσκοπεί και στην περιθωριοποίηση και διάλυση του συνδικαλιστικού κινήματος, καθώς επιδίωξη της κυβέρνησης είναι να το καταστήσει στη συνείδηση των εργαζομένων ανίκανο να υπερασπίσει θεμελιώδη δικαιώματά τους.

Διαβάστε περισσότερα … εδώ

Advertisements