Περί αξιολόγησης και άλλων δαιμονίων

Μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος είναι η κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου που αφορούσε στην ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και την εξωτερική αξιολόγηση -κατηγοριοποίηση- σχολικών μονάδων. Δυστυχώς, κάποιες παρατάξεις χρησιμοποιούν το συνδικάτο για να παίξουν τα μικροκομματικά τους παιχνιδάκια και επιμένουν να αποκρύπτουν την τεράστια αυτή κατάκτηση (όπως και όλες τις άλλες), διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει καθημερινά. Το αίτημα του κλάδου (όπως αυτό έχει εκφραστεί στα συνέδρια της ΟΛΜΕ και στις γενικές συνελεύσεις προέδρων) ήταν η κατάργηση συγκεκριμένων νόμων που αφορούσαν στην αξιολόγηση. Οι νόμοι αυτοί καταργήθηκαν. Συγκεκριμένα:

-Με τους νόμους 4354/2015 (αρθ.34) και 4369/2016 (αρθ.28) καταργήθηκαν:

  1. Τα άρθρα του νόμου 4024/2011 που προέβλεπαν σύνδεση της μισθολογικής και βαθμολογικής μας εξέλιξης με την ατομική αξιολόγηση.
  2. Το άρθρο 95 του νόμου 3528/2007 σύμφωνα με τον οποίο «… υπάλληλος ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων στον ίδιο βαθμό παραπέμπεται (…) υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο, το οποίο […] μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό».

-Με το νόμο 4547/2018 (αρθ.110) καταργήθηκαν:

  1. Το ΠΔ 152/2013 που προέβλεπε την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών
  2. Ο νόμος 3848/2010 (Διαμαντοπούλου) – εξωτερική αξιολόγηση σχολικών μονάδων
  3. Ο νόμος 2986/2002: «Οργάνωση των περιφερειακών υπηρεσιών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις»
  4. Ο νόμος 4142/13: Αρχή διασφάλισης ποιότητας «… Αξιολογεί την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου…»
  5. Ο Νόμος 3879/10 (αρθ. 22, παρ.2) σύμφωνα με τον οποίο στο Δημοτικό Συμβούλιο «…Κατά την εκπόνηση του τοπικού προγράμματος υποστήριξης της εκπ/σης λαμβάνονται υπόψη οι εκθέσεις αξιολόγησης και τα προγράμματα δράσης που προβλέπονται στο άρθρο 32 ν.3848/10»

Οι ίδιες παρατάξεις, που αποκρύπτουν τα παραπάνω, ζητούν μετά μανίας την κατάργηση του νόμου 4547/2018.  Κατάργηση όμως του νόμου αυτού σημαίνει επαναφορά όλου του αντιδραστικού πλαισίου της αξιολόγησης… και το ξέρουν… Την ίδια ώρα έχουν το θράσος να κατηγορούν τις ΣΥΝΕΚ για κυβερνητικό συνδικαλισμό και στήριξη της αξιολόγησης! Η έλλειψη επιχειρημάτων και θέσεων, που τους διακρίνει, καθιστά αδύνατη για αυτούς την επίκληση στη λογική κι έτσι επιδίδονται σε επιθέσεις στο ήθος του αντιπάλου, για ψηφοθηρικούς λόγους. Συκοφαντίες, λάσπη στον ανεμιστήρα και μικροκομματικά παιχνίδια. Ξέρουμε γιατί:

«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σε  αυτό που σε συνθλίβει»Albert Camus

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Όσα κατακτήσαμε δεν κερδήθηκαν άπαξ. Με τους αγώνες μας οφείλουμε να υπερασπιστούμε όσα πετύχαμε, κόντρα στις  νεοφιλελεύθερες πολιτικές που καραδοκούν να επαναφέρουν τα πιο αντιλαϊκά μέτρα.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για ένα δημοκρατικό σχολείο με το σύλλογο διδασκόντων κυρίαρχο όργανο
και τον διευθυντή συντονιστή, αιρετό και ανακλητό από το σύλλογο.

Υπερασπιζόμαστε – Διευρύνουμε τις κατακτήσεις μας
ΣΥΝΕΚ  – Μόνο μπροστά

Περί αξιολόγησης και άλλων δαιμονίων

Advertisements