Για την πραγματοποίηση του 19ου Συνέδριου της ΟΛΜΕ

Η προκήρυξη πρόωρων εθνικών εκλογών για τις 7/7 θα επηρεάσει αντικειμενικά το 19ο συνδικαλιστικό συνέδριο της ΟΛΜΕ που είναι προγραμματισμένο  να πραγματοποιηθεί μια εβδομάδα πριν (29 /6 έως 2/7).

Είναι προφανές ότι το ρευστό και θολό πολιτικό τοπίο, καθώς και οι συνδικαλιστικές συνθήκες που θα δημιουργηθούν, δεν θα βοηθήσουν ώστε να πραγματοποιηθεί ένα συνέδριο που θα αναδεικνύει τα προβλήματα των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης , θα ιεραρχεί τους στόχους του συνδικαλιστικού κινήματος και θα οδηγεί στην ψήφιση θέσεων και τον αγωνιστικό προσανατολισμό της ομοσπονδίας.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεδομένα, καθώς και τη γενικότερη κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα το συνδικαλιστικό κίνημα, η γραμματεία των ΣΥΝΕΚ εκτίμησε ότι χρειάζεται ένα συνέδριο θέσεων , το οποίο θα δημιουργεί προϋποθέσεις εξόδου του συνδικαλιστικού κινήματος από την κρίση. Γι’ αυτό αποφάσισε να προτείνει στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ τη συντεταγμένη μετάθεση του συνεδρίου για το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη.

Στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ την Τρίτη 4/6, ενώ οι παρατάξεις του ΠΑΜΕ και των Παρεμβάσεων συμφώνησαν με την αναβολή του συνεδρίου, οι παρατάξεις της ΔΑΚΕ και της ΠΕΚ αντέδρασαν με  απόλυτο τρόπο, χαρακτηρίζοντας την πρόταση αναβολής ως «αντικαταστατικό πραξικόπημα», καταγγέλλοντας πολιτικές σκοπιμότητες και εκβιάζοντας με παραιτήσεις από το προεδρείο του ΔΣ.

Ακολούθησε νέο ΔΣ την Πέμπτη 6/6, και με βάση τις συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί οι ΣΥΝΕΚ κατέθεσαν την ακόλουθη πρόταση: «Το ΔΣ της ΟΛΜΕ εισηγείται  την αναβολή του συνεδρίου για τον Σεπτέμβρη προς τα ΔΣ των ΕΛΜΕ. Οι αποφάσεις των ΔΣ των ΕΛΜΕ να είναι δεσμευτικές για την τελική απόφαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ ως προς την αναβολή». Στη θέση αυτή των ΣΥΝΕΚ δεν συμφώνησε τελικά το ΠΑΜΕ, το οποίο επέμενε να παρθεί η απόφαση για  την αναβολή του συνεδρίου από το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, στη συνεδρίαση της  6/6.

Είναι φανερό ότι η θέση της αναβολής του συνεδρίου για τον Σεπτέμβρη, δεν κατέστη δυνατό  να γίνει  με τρόπο ενωτικό και συντεταγμένο, ενώ παράλληλα υπήρχε ορατός ο κίνδυνος να διολισθήσει η ΟΛΜΕ σε μια εσωστρεφή κρίση, με σοβαρές συνέπειες για τα συμφέροντα του κλάδου.

Οι δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ, σε κάθε περίπτωση, θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να πραγματοποιηθεί ένα ουσιαστικό και παραγωγικό συνέδριο, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, ώστε να υπερασπιστεί και να διευρύνει τις κατακτήσεις του κλάδου.

Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.

2019_06_07 dieksagogi synedriou

 

Advertisements

Θέσεις και προτάσεις για την εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων

Ο πόλεμος στη Συρία  και  οι συνεχείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην ευρύτερη περιοχή της Ασίας και της Αφρικής, η φτώχεια και οι εντεινόμενες παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, εξαναγκάζουν εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να γίνουν πρόσφυγες και μετανάστες, αναζητώντας ασφάλεια και καλύτερους όρους ζωής στην Ευρώπη.  Στην Ελλάδα, που αποτελεί χώρα διέλευσης, το  προσφυγικό ζήτημα, κορυφώθηκε την περίοδο 2015-2016 με τη δραματική αύξηση των μεικτών ροών (προσφύγων και μεταναστών), δημιουργώντας σοβαρές ανθρωπιστικές συνέπειες. Το κλείσιμο του βαλκανικού δρόμου το 2016 και η υπογραφή της συμφωνίας Ε.Ε. – Τουρκίας απαγόρευσε την είσοδο των προσφύγων στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, εγκλωβίζοντας στην Ελλάδα 60.000 από αυτούς. Καθώς οι μεικτές ροές συνεχίζονται, το 1/3 περίπου του αριθμού τους είναι παιδιά, ηλικίας 0-18 ετών, 2.100 περίπου από τα οποία είναι ασυνόδευτα (στην πλειοψηφία τους αγόρια άνω των 14 ετών).

Τα προβλήματα των παιδιών προσφύγων συνδέονται όχι μόνο με κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τους πρόσφυγες στο σύνολό τους (στέγαση σε αξιοπρεπείς συνθήκες, πρόσβαση σε δομές υγείας, αντιμετώπιση τραυματικών βιωμάτων, επανένωση με την οικογένεια) ή με ζητήματα που άπτονται των ιδιαιτεροτήτων και αναγκών της ηλικίας τους, αλλά και με φαινόμενα ρατσιστικής βίας και στιγματισμού που έχουν δει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας και είναι αλληλένδετα με το ζήτημα της εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση εκτός από δικαίωμα και αγαθό όλων των παιδιών που προστατεύεται από τις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Συμβάσεις και το Ελληνικό Σύνταγμα, πρέπει να αποτελεί και κορυφαία προτεραιότητα της Πολιτείας, της εκπαιδευτικής κοινότητας και της κοινωνίας στο σύνολό της.

Η προσφυγική εκπαίδευση έχει πολλές ιδιαιτερότητες, οι σημαντικότερες εκ των οποίων είναι: Η ανάγκη ψυχολογικής υποστήριξης, η διαχείριση των ιδιαίτερων προβλημάτων που δημιουργεί η αποσχολειοποίησή τους (παιδιά που δεν έχουν φοιτήσει ποτέ σε σχολείο ή που διέκοψαν τη φοίτησή τους), η απουσία του γονιού-κηδεμόνα, η άγνοια της γλώσσας της χώρας υποδοχής, η ρευστότητα των σχεδίων τόπου εγκατάστασης, η ανομοιογένεια του προσφυγικού μαθητικού πληθυσμού, ο ρατσισμός και κοινωνικός αποκλεισμός. Ο σχεδιασμός, λοιπόν, της εκπαίδευσης των παιδιών προσφύγων πρέπει να γίνεται λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες αυτές, με απώτερο στόχο την ένταξη των παιδιών στο σχολείο, την ολοκλήρωσή της φοίτησής τους και την κοινωνική τους ένταξη με όρους σεβασμού της διαφορετικότητας και αρμονικής συνύπαρξης.

Τον Οκτώβριο του 2016 ξεκινάει η λειτουργία των Δομών Υποδοχής και Εκπαίδευσης Προσφύγων (ΔΥΕΠ) (ΚΥΑ ΦΕΚ 3049/ Β’/ 23-9-2016 και Νόμος 4547/2018) οι οποίες αποτελούν προενταξιακό στάδιο, διάρκειας φοίτησης μίας σχολικής χρονιάς, σε απογευματινά τμήματα (14:00-18:00). Παράλληλα, μαθητές πρόσφυγες φοιτούν σε Τάξεις Υποδοχής, εγγεγραμμένοι σε κανονικά τμήματα γυμνασίων και λυκείων ή σε σχολεία χωρίς Τ.Υ.

Οι μαθητές πρόσφυγες που φοίτησαν κατά το σχολικό έτος 2017-2018 σε κάποια από τις προβλεπόμενες εκπαιδευτικές δομές  Α/θμιας και Β/θμιας εκπαίδευσης (ΔΥΕΠ, Τάξεις Υποδοχής, σχολικές μονάδες χωρίς Τ.Υ.) ήταν 8.017, από το συνολικό εκτιμώμενο αριθμό 10.000-12.000 ανήλικων προσφύγων σχολικής ηλικίας, και αποτελούν ένα ποσοστό μικρότερο από το 1% του συνολικού μαθητικού πληθυσμού στη χώρα μας.

Οι εκπαιδευτικοί που ανέλαβαν να στελεχώσουν τις δομές προσφυγικής εκπαίδευσης τόσο σε επίπεδο συντονισμού (Συντονιστές/τριες Εκπαίδευσης Προσφύγων) όσο και διδασκαλίας, έκαναν πράξη τις αξίες της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, παρά τις δυσκολίες που είχαν να αντιμετωπίσουν (εργασιακές, παιδαγωγικές, κοινωνικές). Με ευθύνη της Πολιτείας, ωστόσο, υπάρχουν πολλά ζητήματα προς επίλυση. Προκειμένου να βελτιωθεί η παρεχόμενη εκπαίδευση με όρους διαπολιτισμικής δημοκρατίας και λαμβάνοντας υπόψη τη διεθνή εμπειρία και τις υπάρχουσες επιστημονικές μελέτες προτείνουμε τα εξής:

  • Οι ΔΥΕΠ ικανοποιούν, από τη μια,  συγκεκριμένες ανάγκες καθώς υπάρχουν πολλές αφίξεις παιδιών στη μέση της σχολικής χρονιάς ή πλήρως αποσχολειοποιημένα παιδιά, που πρέπει να προετοιμάζονται σε όλα τα επίπεδα (γλωσσικό, κοινωνικό, παιδαγωγικό) για την εγγραφή τους στα σχολεία. Από την άλλη ωστόσο, προκειμένου να μη δυσχεραίνεται η πλήρης ένταξη, η λειτουργία τους πρέπει να ενισχυθεί και να πλαισιωθεί με οργανωμένες διαδικασίες και δράσεις, που θα φέρνουν σε επαφή και επικοινωνία τους μαθητές των ΔΥΕΠ με τους συμμαθητές τους αλλά και τους εκπαιδευτικούς των πρωινών τμημάτων.
  • Οι Τάξεις Υποδοχής (ΖΕΠ) πρέπει να αυξηθούν, ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες φοίτησης σε όλες τις βαθμιδες της 12χρονης εκπαίδευσης. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να υπάρξει για τη φοίτηση και σε ΕΠΑΛ και ΣΜΕΑΕ με αύξηση των Τ.Υ σε αυτά τα σχολεία.  Πρέπει επίσης το πρόγραμμα ΙΙ ΖΕΠ που ακολουθεί την πρώτη χρονιά φοίτησης σε Τ.Υ. I ΖΕΠ, να ενεργοποιηθεί και στη Β/θμια εκπαίδευση (προς το παρόν εφαρμόζεται μόνο στην Α/θμια) ώστε να διευκολύνει τη διαδικασία ένταξης του μαθητή πρόσφυγα σε όλα τα επίπεδα. Να λειτουργήσουν άμεσα (το επόμενο σχολικό έτος 2019-20) και ΤΥ ΙΙ ΖΕΠ .
  • Είναι εξαιρετικά σημαντικό οι εκπαιδευτικοί των Τ.Υ. αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου να μπορούν να αναβαθμιστούν σε πλήρους, παραμένοντας σε Τ.Υ. ώστε να υπάρχει σταθερότητα στην παρουσία των εκπαιδευτικών και να μην αλλάζουν κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Οι ώρες στις ΤΥ ΙΙ ΖΕΠ (μπορούν να είναι 8 ώρες) και να καλύπτονται από τους εκπαιδευτικούς της ΤΥ Ι ΖΕΠ.
  • Απαραίτητη είναι η συστηματική και έγκαιρη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών των ΔΥΕΠ και των Τ.Υ., όχι μόνο των φιλολόγων που αναλαμβάνουν το δύσκολο έργο της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, αλλά και όλων των ειδικοτήτων, ακόμα και αυτών που δεν διδάσκουν σε Τ.Υ. ή ΔΥΕΠ, αλλά βρίσκονται σε σχολεία στα οποία φοιτούν μαθητές πρόσφυγες ή μαθητές άλλων ευάλωτων κοινωνικών ομάδων με πολιτισμικές και γλωσσικές ιδιαιτερότητες (Ρομά, παλιννοστούντες , μετανάστες).
  • Προϋπόθεση είναι η έγκαιρη ίδρυση των Τ.Υ. και των ΔΥΕΠ στην αρχή της χρονιάς ή μόλις διαπιστωθεί η σχετική ανάγκη, η έγκαιρη στελέχωσή τους και η έγκαιρη χορήγηση των σχολικών εγχειριδίων για τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης ή ξένης γλώσσας. Επίσης, είναι απαραίτητη η στελέχωση με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και διαπολιτισμικούς μεσολαβητές (διερμηνείς και μεταφραστές) και η δημιουργία σταθερών διαύλων επικοινωνίας με τις οικογένειες των παιδιών.
  • Προκειμένου να επιτευχθεί η ουσιαστική ένταξη στη σχολική κοινότητα, σημαντικό είναι να ενθαρρυνθεί και να σχεδιασθεί πιο συστηματικά (όπως άλλωστε προβλέπεται από το θεσμικό πλαίσιο) η ενεργός συμμετοχή των παιδιών προσφύγων ιδιαίτερα στα μαθήματα εικαστικών, μουσικής και φυσικής αγωγής, τα οποία από τη φύση τους προσφέρουν πολλές δυνατότητες ανάπτυξης του διαπολιτισμικού σεβασμού και της επικοινωνίας
  • Απαραίτητη είναι η εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης των οικογενειών, ώστε να διασφαλιστεί η ένταξη και των παιδιών τους στην ελληνική κοινωνία, όπως και τα μορφωτικά τους δικαιώματα, καθώς και η διδασκαλία μητρικής γλώσσας στα παιδιά με αξιοποίηση προσφύγων/μεταναστών εκπαιδευτικών –όχι με όρους εθελοντισμού- και ελληνικών στους πρόσφυγες γονείς.
  • Στόχος των εκπαιδευτικών πολιτικών που σχετίζονται με τους πρόσφυγες, αλλά και οποιοσδήποτε άλλες ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, πρέπει να είναι η ένταξη με όρους αποδοχής και σεβασμού και όχι η γκετοποίηση ή η ισοπεδωτική αφομοίωση.

Το σχολείο της συμπερίληψης μπορεί να δείξει το δρόμο του διαπολιτισμικού σεβασμού, της ανεκτικότητας σε κάθε είδους διαφορετικότητα και του ανθρωπισμού σε ολόκληρη την κοινωνία και να συμβάλει στον επαναπροσδιορισμό των αξιών της. Με τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό της εκπαίδευσης προσφύγων, την προστασία και διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, καθώς και την κάλυψη των μορφωτικών αναγκών όλων των μαθητών/τριών, μπορεί να  γίνει ένα τεράστιο βήμα προς την αποδοχή και την αλληλεγγύη ώστε να επηρεασθεί θετικά ολόκληρη η κοινωνία.

2019_05_07 prosfygiki ekpaideusi

Συνδικαλιστικά FAKE NEWS

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Περί αξιολόγησης και άλλων δαιμονίων

Μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος είναι η κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου που αφορούσε στην ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και την εξωτερική αξιολόγηση -κατηγοριοποίηση- σχολικών μονάδων. Δυστυχώς, κάποιες παρατάξεις χρησιμοποιούν το συνδικάτο για να παίξουν τα μικροκομματικά τους παιχνιδάκια και επιμένουν να αποκρύπτουν την τεράστια αυτή κατάκτηση (όπως και όλες τις άλλες), διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει καθημερινά. Το αίτημα του κλάδου (όπως αυτό έχει εκφραστεί στα συνέδρια της ΟΛΜΕ και στις γενικές συνελεύσεις προέδρων) ήταν η κατάργηση συγκεκριμένων νόμων που αφορούσαν στην αξιολόγηση. Οι νόμοι αυτοί καταργήθηκαν. Συγκεκριμένα:

-Με τους νόμους 4354/2015 (αρθ.34) και 4369/2016 (αρθ.28) καταργήθηκαν:

  1. Τα άρθρα του νόμου 4024/2011 που προέβλεπαν σύνδεση της μισθολογικής και βαθμολογικής μας εξέλιξης με την ατομική αξιολόγηση.
  2. Το άρθρο 95 του νόμου 3528/2007 σύμφωνα με τον οποίο «… υπάλληλος ο οποίος εγγράφεται σε δύο διαδοχικούς πίνακες μη προακτέων στον ίδιο βαθμό παραπέμπεται (…) υποχρεωτικώς προς κρίση στο υπηρεσιακό συμβούλιο, το οποίο […] μπορεί να τον απολύσει ή να τον υποβιβάσει κατά έναν βαθμό».

-Με το νόμο 4547/2018 (αρθ.110) καταργήθηκαν:

  1. Το ΠΔ 152/2013 που προέβλεπε την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών
  2. Ο νόμος 3848/2010 (Διαμαντοπούλου) – εξωτερική αξιολόγηση σχολικών μονάδων
  3. Ο νόμος 2986/2002: «Οργάνωση των περιφερειακών υπηρεσιών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις»
  4. Ο νόμος 4142/13: Αρχή διασφάλισης ποιότητας «… Αξιολογεί την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου…»
  5. Ο Νόμος 3879/10 (αρθ. 22, παρ.2) σύμφωνα με τον οποίο στο Δημοτικό Συμβούλιο «…Κατά την εκπόνηση του τοπικού προγράμματος υποστήριξης της εκπ/σης λαμβάνονται υπόψη οι εκθέσεις αξιολόγησης και τα προγράμματα δράσης που προβλέπονται στο άρθρο 32 ν.3848/10»

Οι ίδιες παρατάξεις, που αποκρύπτουν τα παραπάνω, ζητούν μετά μανίας την κατάργηση του νόμου 4547/2018.  Κατάργηση όμως του νόμου αυτού σημαίνει επαναφορά όλου του αντιδραστικού πλαισίου της αξιολόγησης… και το ξέρουν… Την ίδια ώρα έχουν το θράσος να κατηγορούν τις ΣΥΝΕΚ για κυβερνητικό συνδικαλισμό και στήριξη της αξιολόγησης! Η έλλειψη επιχειρημάτων και θέσεων, που τους διακρίνει, καθιστά αδύνατη για αυτούς την επίκληση στη λογική κι έτσι επιδίδονται σε επιθέσεις στο ήθος του αντιπάλου, για ψηφοθηρικούς λόγους. Συκοφαντίες, λάσπη στον ανεμιστήρα και μικροκομματικά παιχνίδια. Ξέρουμε γιατί:

«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σε  αυτό που σε συνθλίβει»Albert Camus

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Όσα κατακτήσαμε δεν κερδήθηκαν άπαξ. Με τους αγώνες μας οφείλουμε να υπερασπιστούμε όσα πετύχαμε, κόντρα στις  νεοφιλελεύθερες πολιτικές που καραδοκούν να επαναφέρουν τα πιο αντιλαϊκά μέτρα.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για ένα δημοκρατικό σχολείο με το σύλλογο διδασκόντων κυρίαρχο όργανο
και τον διευθυντή συντονιστή, αιρετό και ανακλητό από το σύλλογο.

Υπερασπιζόμαστε – Διευρύνουμε τις κατακτήσεις μας
ΣΥΝΕΚ  – Μόνο μπροστά

Περί αξιολόγησης και άλλων δαιμονίων

Εκλογική διακήρυξη των ΣΥΝΕΚ για το 19ο  Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Mόνο μπροστά για την ΟΛΜΕ που μας αξίζει

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Το 2019 είναι μια κομβική χρονιά για τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις τόσο στη χώρα μας, όσο και στην Ε.Ε. Κοινά χαρακτηριστικά αποτελούν η εντεινόμενη ανησυχία για άνοδο ακραία εθνικιστικών και ακροδεξιών δυνάμεων, η συνεχιζόμενη διαχρονικά πίεση από τις οικονομικά ισχυρές τάξεις για επιβολή νεοφιλελεύθερων πολιτικών σε βάρος των λαών, αλλά και η ανάγκη  να πάρουν επιτέλους οι λαοί της Ευρώπης το μέλλον στα χέρια τους, ανατρέποντας τα νεοφιλελεύθερα σχέδια και τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις.

Στη χώρα μας, το θετικό βήμα της εξόδου από το καθεστώς σκληρής επιτροπείας συνοδεύεται  λόγω της συνεχιζόμενης εποπτείας από επιβαλλόμενα δημοσιονομικά μέτρα, ελέγχους, υπέρογκα πλεονάσματα και πολιτικές λιτότητας. Δημιουργούνται, ωστόσο, για τους εργαζόμενους ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για να ανακτήσουν με τον αγώνα τους τις απώλειες των μνημονιακών πολιτικών οκτώ χρόνων, σε μια κατεύθυνση ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους και ανάπτυξης προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων.

Μετά τις πυκνές πολιτικές εξελίξεις που ακολούθησαν την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών και την αναδιάταξη των πολιτικών δυνάμεων, είναι αναμενόμενο ότι ενόψει των πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων (Ευρωεκλογές-Αυτοδιοικητικές–Βουλευτικές) θα ενισχυθεί η πόλωση, καθώς διαμορφώνονται δυο κυρίαρχες λογικές, που η υπερίσχυση της μιας ή της άλλης θα κρίνει ανάλογα το μέλλον της χώρας και του λαού.

Από τη μια, υπάρχουν οι δυνάμεις εκείνες που είναι έτοιμες να εκμεταλλευτούν όποια ευνοϊκή χαραμάδα δημιουργείται από  τη λήξη των μνημονίων, αποσκοπώντας σε αποτελεσματικότερους αγώνες για την ανατροπή των πολιτικών λιτότητας, καθώς  και τη βελτίωση των όρων ζωής και δουλειάς, προσφέροντας έτσι περιθώρια ελπίδας και ανάσας στους εργαζόμενους.

Από την άλλη, υπάρχουν οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού με τις εθνικιστικές ή και ακροδεξιές αποκλίσεις τους,  που με τη συντονισμένη επικοινωνιακή προπαγάνδα των ελεγχόμενων ΜΜΕ, επιδιώκουν να ανακόψουν αυτήν την πορεία με την επάνοδό τους στην κυβερνητική εξουσία. Μοναδικός τους στόχος είναι να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ισχυρών ελίτ και να διαφυλάξουν τα κέρδη και την ασυλία τους, ακυρώνοντας οποιαδήποτε θετικά βήματα έγιναν κατά τη διάρκεια των τεσσάρων τελευταίων χρόνων και παραδίνοντας ξανά τη χώρα και τους εργαζόμενους στις πιο ακραίες δυνάμεις της αγοράς.

Για την ελληνική κοινωνία και τους εργαζόμενους, που δεν πρέπει να ξεχνούν ποιοι ευθύνονται για τη χρεοκοπία, τα μνημόνια, τη φτωχοποίηση και τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής, η κατάσταση που διαμορφώνεται αποτελεί ιστορική πρόκληση. Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει  να σταθεί ανάχωμα στα νεοφιλελεύθερα πισωγυρίσματα και στο ακροδεξιό κάλυμμα της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης του συστήματος, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη συσπείρωση στα σωματεία και στη διεκδίκηση λύσεων μέσα από την ανάπτυξη μαζικών αγώνων που θα εξυπηρετούν τις λαϊκές και κοινωνικές ανάγκες, θα προασπίζουν τα κοινωνικά αγαθά, θα δημιουργούν ρωγμές στις πολιτικές λιτότητας μέχρι την οριστική ανατροπή τους και θα διευρύνουν το όραμα μιας δημοκρατικής και δικαιότερης κοινωνίας.

Η κατάσταση στη μέση εκπαίδευση

Στη χρόνια υποχρηματοδότηση του δημόσιου σχολείου, προστέθηκαν οι 8ετείς αντιεκπαιδευτικές μνημονιακές πολιτικές διαδοχικών κυβερνήσεων, που υποβάθμισαν τη δημόσια εκπαίδευση και την ποιότητά της, ενώ ταυτόχρονα μηδένισαν τους διορισμούς, απορρύθμισαν και ελαστικοποίησαν τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, εντατικοποίησαν τις συνθήκες εργασίας τους και περιέκοψαν μισθούς, συντάξεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Παρά τα επιμέρους θετικά βήματα που έγιναν την τελευταία 4ετία, μεγάλα ζητήματα παραμένουν ανοικτά, επηρεάζοντας αρνητικά τις εργασιακές συνθήκες και αποτελώντας προκλήσεις για την οργανωμένη παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος: μαζικοί διορισμοί, δικαιώματα αναπληρωτών, μισθολόγιο και άρση αδικιών για τους νέους συναδέλφους, περιορισμός της μετακίνησης σε περισσότερα από δύο σχολεία, επαναφορά διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα, μείωση των μαθητών ανά τμήμα, λειτουργία ολιγομελών τμημάτων, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, ουσιαστική αύξηση μεταθέσεων και αποσπάσεων, στελέχωση σχολείων και Υποστηρικτικών Δομών με επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό, αποκατάσταση μνημονιακών απωλειών σε μισθούς και συντάξεις, πλήρης σύνταξη στα 60 με 30 χρόνια υπηρεσίας για τους εκπ/κούς.

Ακόμα, το εκπαιδευτικό κίνημα οφείλει άμεσα να εντείνει τις  πιέσεις του,  ώστε οι αλλαγές στη δομή και το περιεχόμενο του Γενικού Λυκείου και στο σύστημα πρόσβασης στην Γ/βάθμια να είναι στην κατεύθυνση των θέσεων του κλάδου, ενώ παράλληλα πρέπει να αντιπαλέψει την αξιολόγηση Διευθυντών και Υποδιευθυντών των σχολικών μονάδων, η οποία θα επηρεάσει αρνητικά την εκπαιδευτική διαδικασία.

Οι σημαντικές κατακτήσεις του εκπ/κού κινήματος την προηγούμενη περίοδο (επαναπρόσληψη και αποκατάσταση διαθέσιμων, κατάργηση αυτοδίκαιης αργίας και πολιτικής επιστράτευσης, επαναφορά αιρετών στα πειθαρχικά συμβούλια, ξεπάγωμα μισθολογικών κλιμακίων, έγκαιρη πρόσληψη αναπληρωτών, μέτρα στήριξης της ΤΕΕ, έγκριση περισσότερων ολιγομελών τμημάτων, κατάργηση ατομικής αξιολόγησης εκπ/κών και εξωτερικής αξιολόγησης των σχολείων κ.ά.) ανοίγουν το δρόμο για για τη διεύρυνση των διεκδικήσεών μας. Παράλληλα, οι κατακτήσεις αυτές πρέπει να προστατευθούν ώστε να αποτραπεί η μετάλλαξη του  δημόσιου σχολείου σε σχολείο της αγοράς, όπως προεξήγγειλε  από τη ΔΕΘ ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αποτυπώθηκε στο σχέδιο της ΝΔ για την Παιδεία (ιδιωτικοποίηση της εκπ/σης και σύνδεσή της με την «επιχειρηματικότητα», «αξιολόγηση» όλων και απολύσεις, οικονομική «αυτονομία» σχολικών μονάδων, «κουπόνια»/επιλογή σχολείου, μαθητεία σε ανήλικους κ.ά.).

Απέναντι σε μια τέτοια απευκταία προοπτική, έχουμε να αντιτάξουμε τους αγώνες μας για την υπεράσπιση της εκπ/σης ως κοινωνικού δημόσιου αγαθού και το όραμά μας για ένα δημοκρατικό και ανθρώπινο σχολείο.

Στην κατεύθυνση αυτή, και μετά από την κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου της αξιολόγησης-χειραγώγησης, τα επόμενα στοιχήματα του κλάδου που πρέπει να κερδηθούν είναι: ο προγραμματισμός/αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου -ως εσωτερική και συλλογική ανατροφοδοτική διαδικασία του Συλλόγου (8ο Συνέδριο ΟΛΜΕ)-, οι ομάδες εκπαιδευτικών, η συνεργασία των σχολείων  και η αναδιοργάνωση των Υποστηρικτικών Δομών με τις προϋποθέσεις που διεκδικούμε (πλήρη στελέχωση, σαφήνεια στο ρόλο και το έργο τους, χρηματοδότηση, δημιουργία αναγκαίων υποδομών, μείωση της γραφειοκρατίας). Έτσι δημιουργώντας τις προϋποθέσεις παρέμβασης  των  μάχιμων εκπαιδευτικών, είναι δυνατό να διεκδικηθεί στην πράξη η δημοκρατία στο σχολείο και να στηριχθεί η συλλογικότητα, ώστε λογικές γραφειοκρατικού εκφυλισμού, κρυφής ιδιωτικοποίησης και κατηγοριοποίησης σχολείων να αποτραπούν από τα κάτω, όπως και κάθε μελλοντική προσπάθεια αντιδραστικού πισωγυρίσματος.

Η κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα

Η ύφεση των αγώνων που παρατηρήθηκε  την διετία 2015-17 συνεχίστηκε και την διετία 2017-19. Η αμηχανία και η στάση αναμονής που κυριάρχησαν αρχικά, οδήγησαν σταδιακά σε συνθήκες παθητικότητας και ατομικής στάσης απέναντι στα προβλήματα, πράγμα που  αποτυπώθηκε στην ελλειμματική συσπείρωση και συμμετοχή των συναδέλφων/ισσών κατά τη διάρκεια βασικών συνδικαλιστικών παρεμβάσεων αυτής της περιόδου για τις εργασιακές συνθήκες, το 30ωρο, το Νέο Λύκειο, την αποτίμηση, την αξιολόγηση και τους διορισμούς.  Επειδή αυτή η  κατάσταση αποκτά πλέον επικίνδυνα και μόνιμα χαρακτηριστικά, απέναντι στα οποία κανείς  δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια, επιβάλλεται να μπει στην ημερήσια διάταξη όλων των παρατάξεων του συνδικαλιστικού κινήματος ο προβληματισμός για τον τρόπο και τις διαδικασίες μέσα από τις οποίες προετοιμάζονται οι μεγάλες γενικές αγωνιστικές απεργιακές κινητοποιήσεις.

Στις αλλεπάλληλες προσπάθειες των ΣΥΝΕΚ να «ανοίξουν» στον κλάδο τα πραγματικά προβλήματα, οι άλλες δυνάμεις παρέμειναν σε περιχαρακωμένα παραταξιακά συνθήματα, μετατρέποντας την Ο.Λ.Μ.Ε. σε θεατή των εξελίξεων. Προεξοφλούσαν ότι οποιεσδήποτε αλλαγές θα αποτελούσαν «Αρμαγεδδώνα»,  μηδενίζοντας τη δυνατότητα να διεκδικηθεί η θετική τους κατάληξη με τη δυναμική παρέμβαση του κλάδου. Ταυτόχρονα χρέωναν στις ΣΥΝ.Ε.Κ. δήθεν «υπόγειες προθέσεις», υποστηρίζοντας τη συκοφαντική  θεωρία περί «νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού».

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία είχε η συνολική και καθημερινή προσπάθεια από Παρεμβάσεις και ΠΑΜΕ για απαξίωση και υπονόμευση της δράσης της Ο.Λ.Μ.Ε. κατηγορώντας την για «αφωνία», ενώ ήταν οι ίδιες παρατάξεις που μπλόκαραν συστηματικά κάθε δυνατότητα να υπάρξουν συγκλίσεις για την έκδοση ανακοινώσεων ή εισηγήσεων, επιμένοντας στην ψήφιση των  δικών τους  παραταξιακών κειμένων. Από την άλλη πλευρά, ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η τακτική της ΔΑΚΕ που, ενώ   υιοθετούσε κεντρικά  μια ακραία  «εθνικοθρησκευτική»,  λαϊκίστικη και νεοφιλελεύθερη λογική (απέναντι στην οποία υπάρχουν σοβαρές αντιθέσεις ακόμα και στο εσωτερικό της), ακολουθούσε επιλεκτικά για ψηφοθηρικούς λόγους θέσεις του κλάδου. Ταυτόχρονα, αναπαρήγε ένα μηχανισμό πελατειακής εξυπηρέτησης μέσω των εκλεγμένων αιρετών της.

Απόρροια της παραπάνω  πραγματικότητας είναι να παρατηρούνται, πιο συχνά και πιο  έντονα από ό,τι στο παρελθόν, φαινόμενα όπως η έλλειψη εμπιστοσύνης, η μικρή συμμετοχή της βάσης στις διαδικασίες, οι χαμηλές προσδοκίες, ακόμα και η αίσθηση τέλματος και απαξίωσης.

Οι άγονοι μικροπαραταξιακοί ανταγωνισμοί, οι συνεχείς καταγγελίες, η ανατροφοδότηση ενός κλίματος έντασης και καχυποψίας, έχουν φτάσει σε οριακό σημείο την ύπαρξη και τη δράση της Ομοσπονδίας, με αποτέλεσμα την αδυναμία άμεσης ανταπόκρισής της (με αποφάσεις και εισηγήσεις) στην ανάγκη των συναδέλφων για ενημέρωση και στήριξη. Είναι προφανές ότι αυτή η κατάσταση που εξυπηρετεί ένα κυρίαρχο σύστημα συμφερόντων, το οποίο ασπάζεται τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και επιδιώκει τον εκφυλισμό και την διάλυση του συνδικαλιστικού κινήματος, πρέπει να αντιστραφεί. Για να γίνει όμως αυτό, πέραν της αναγκαίας αλλαγής στη στάση όλων, απαιτούνται και νέες ριζοσπαστικές τομές στη λειτουργία του συνδικαλιστικού κινήματος (θεματικά συνέδρια, ημερίδες,  απαραίτητες  καταστατικές αλλαγές στη λειτουργία της ΟΛΜΕ, εμπλουτισμός  με σύγχρονες και απαραίτητες δομές,  νομικό τμήμα, γραφείο τύπου, οικονομική αναβάθμιση μέσω Ενιαίας Αρχής Πληρωμών κ.ά.).  

Σε μια εποχή που είναι καθοριστική  η ανάγκη της συσπείρωσης στα σωματεία  για την ανάπτυξη μαζικών – ενωτικών αγώνων, είναι τραγικό κάποιες δυνάμεις να επιλέγουν την απαξίωση της Ομοσπονδίας στα μάτια των συναδέλφων/ισσών.

Η ενίσχυση της  δύναμης των ΣΥΝ.Ε.Κ. με την ψήφο και τη συμμετοχή των συναδέλφων/ισσών  στις συλλογικές δράσεις και διεκδικήσεις, θα είναι η καλύτερη απάντηση στα σχέδια και τις τακτικές υπονόμευσης και απαξίωσης της Ομοσπονδίας.

Για τη δράση στο ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. (Κέντρο Μελετών -Τεκμηρίωσης της ΟΛΜΕ)

Με τη βεβαιότητα ότι η επιστημονική και ερευνητική τεκμηρίωση των θέσεων της ΟΛΜΕ καθιστά πιο έγκυρες και πειστικές στην κοινή γνώμη τις διεκδικήσεις του κλάδου, οι ΣΥΝ.Ε.Κ. συνέχισαν και την προηγούμενη διετία να πρωτοστατούν, όπως έκαναν πάντα, στις δράσεις, τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ.. Συμβάλαμε με όλες μας τις δυνάμεις στην παραγωγή  επιστημονικών τεκμηριώσεων μέσα από έρευνες και μελέτες με βάση τις θέσεις του κλάδου, στη συνεργασία με επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς, στην οργάνωση και τη συμμετοχή σε ημερίδες και εκδηλώσεις της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ. Στηρίξαμε το θεσμό της εθελοντικής Αιμοδοσίας του Δικτύου ΟΛΜΕ-ΕΛΜΕ και συμμετείχαμε ενεργά στη διοργάνωση και τις επεξεργασίες των εισηγήσεων του 12ου  Εκπαιδευτικού Συνεδρίου, αντικρούοντας αποφασιστικά κάθε προσπάθεια αλλοίωσης του θεσμού και του ρόλου του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ. .

 

ΟΙ Διεθνείς σχέσεις της Ομοσπονδίας

Οι διεθνείς σχέσεις της Ομοσπονδίας, αποτελούσαν πάντα ιδιαίτερο κεφάλαιο, στο οποίο  έχουμε συμβάλει ως ΣΥΝΕΚ εδώ και πολλά χρόνια, ώστε η ΟΛΜΕ να έχει αναβαθμισμένο κύρος στο εκπαιδευτικό κίνημα, αναπτύσσοντας ισχυρούς δεσμούς και διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην Ευρωπαϊκή και τη Διεθνή Ομοσπονδία. Σε αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να κλιμακώσουμε τις κοινές δράσεις ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, υπερασπίζοντας τον κοινωνικό – δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης και αποτρέποντας την ιδιωτικοποίησή της.

 

Οι ΣΥΝΕΚ μπροστά στο 19ο Συνέδριο

Οι διαδικασίες του 19ου  Συνεδρίου θα πρέπει να δώσουν μια ακόμα ευκαιρία να συζητηθούν και να αντιμετωπιστούν στη ρίζα τους τα πραγματικά προβλήματα και η κρίση στο συνδικαλιστικό κίνημα, έτσι ώστε να παρθούν μέτρα για την αποφασιστική ανασυγκρότηση και την αποτελεσματικότερη λειτουργία της ΟΛΜΕ (αναγκαιότητα συγκλήσεων-συνθέσεων για: λήψη αποφάσεων, άμεση έκδοση ανακοινώσεων-εισηγήσεων, οργάνωση δράσεων και λήψη μέτρων ενεργοποίησης μελών των Α/βάθμιων σωματείων κ.λπ.)

Οι δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ, εκτιμώντας τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της συγκυρίας, θα πρωτοστατήσουν με την ενωτική και αγωνιστική τους δράση στη στήριξη της Ομοσπονδίας για την αποτελεσματικότερη διεκδίκηση των αιτημάτων του κλάδου, την προάσπιση του δημόσιου σχολείου και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών. Για εμάς είναι επιτακτική η ανάγκη της ανασυγκρότησης και της αυτονομίας του εκπαιδευτικού κινήματος που θα οργανώνεται με βάση στοχευμένες δράσεις, θα εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή και θα ενώνεται με τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις του εργατικού και γενικότερα του λαϊκού κινήματος, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις  για τη συνολική ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας και τη μαζική αντίσταση στα σχέδια για συντηρητικό πισωγύρισμα.

Τι σχολείο θέλουμε

Αγωνιζόμαστε για  ένα 12χρονο (+2 χρόνια προσχολικής αγωγής), ενιαίο, δημόσιο-δωρεάν σχολείο  για όλα τα παιδιά και τους νέους, χωρίς περιορισμούς και διακρίσεις, που θα χρηματοδοτείται πλήρως από την Πολιτεία και δεν θα μεταφέρει στην οικογένεια το κόστος της εκπαίδευσης. Ένα σχολείο ανθρώπινο και ανοιχτό στην κοινωνία, που θα συμβάλλει στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας, θα καλλιεργεί την κριτική σκέψη και τη     δημιουργική έκφραση, θα παρέχει  πλατιά, στέρεη γενική γνώση με τη σύζευξη  θεωρίας και πράξης. Ένα σχολείο με ανοιχτούς ορίζοντες στην επιστήμη, την τεχνολογία, την τέχνη, την αγωγή υγείας, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό και τις ανθρωπιστικές αξίες,  που θα διαπλάθει ελεύθερους, υπεύθυνους, σκεπτόμενους πολίτες, με συνείδηση των προβλημάτων του κοινωνικού και του φυσικού περιβάλλοντος, ικανούς να παρεμβαίνουν ως ενεργά μέλη της κοινωνίας και να  διεκδικούν έναν δικαιότερο και καλύτερο κόσμο.

Οραματιζόμαστε ένα σχολείο που θα αμβλύνει τις εκπαιδευτικές ανισότητες και τον κοινωνικό αποκλεισμό, θα είναι ανοιχτό στη διαπολιτισμικότητα και τη διαφορετικότητα και θα δημιουργεί ένα περιβάλλον αποδοχής, ασφάλειας και υποστήριξης  για όλα τα παιδιά, με πρόληψη της σχολικής αποτυχίας και της  μαθητικής διαρροής και έγκαιρη λειτουργία όλων των μορφών αντισταθμιστικής στήριξης, ώστε κανένα παιδί και νέος  να μη μένει έξω από την εκπαιδευτική δομή που έχει ανάγκη.

Αναγκαία προϋπόθεση για το σχολείο που θέλουμε είναι η στελέχωση όλων των σχολείων με μόνιμο εκπαιδευτικό, διοικητικό και επιστημονικό προσωπικό, η σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή και η αναβάθμιση της ποιότητας του περιεχομένου της εκπαίδευσης, με αναθεωρημένα προγράμματα σπουδών, νέα βιβλία και εκσυγχρονισμένες διδακτικές μεθόδους.

Αυτό το σχολείο δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς Δημοκρατία και παιδαγωγική ελευθερία, χωρίς τη στήριξη και την οικονομική-επαγγελματική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, οι οποίοι μέσα από το Σύλλογο διδασκόντων θα πρωταγωνιστούν συλλογικά στη διοίκηση και στις παιδαγωγικές αποφάσεις.

 

Βασικές διεκδικήσεις

  • Δημόσια και δωρεάν Παιδεία ως πραγματικό κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων.
  • Αύξηση των κρατικών δαπανών για την Παιδεία τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ ή στο 15% των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού.
  • Ενιαία 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή, που θα παρέχεται δωρεάν χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Ειδικότερα όσον αφορά στις θέσεις μας για το Λύκειο, ο στρατηγικός στόχος ενός πραγματικά ενιαίου Λυκείου, στη βάση των θετικών χαρακτηριστικών του πολυκλαδικού λυκείου, ανοικτού στην κοινωνία, που να συνδυάζει τη θεωρία με την πράξη, απαιτεί άλλες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, που προϋποθέτουν ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και οικονομική ανάπτυξη υπέρ του λαού, για τη δημιουργία των οποίων αγωνιζόμαστε. Άμεσα διεκδικούμε:

  • Τον ενιαίο χαρακτήρα των Προγραμμάτων Σπουδών της γενικής παιδείας, τον εμπλουτισμό και τον εκσυγχρονισμό της σε όλες τις τάξεις και τύπους σχολείων της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, την ενίσχυση της παιδαγωγικής αυτονομίας των σχολείων, την ουσιαστική αποδέσμευση όλων των τύπων λυκείων από το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς και την απόκτηση απολυτηρίου και πτυχίου που θα οδηγούν με επιτυχία τόσο στις μεταλυκειακές σπουδές ή δομές όσο και στην αγορά εργασίας. Όσον αφορά στη Γ’ Γενικού Λυκείου, δεν πρέπει να έχει χαρακτήρα προπαρασκευαστικού έτους για τα ΑΕΙ. Μέχρι τη δημιουργία συνθηκών ελεύθερης πρόσβασης, ο μόνος δρόμος για την εισαγωγή στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ είναι οι Πανελλαδικές εξετάσεις σε περιορισμένο αριθμό μαθημάτων, με την ευθύνη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
  • Την περαιτέρω άμεση ενίσχυση και αναβάθμιση της ΤΕΕ και των μεταλυκειακών δομών (μαθητείας, ΚΕΕ), μέσα από την ίδρυση ενός μόνο Λυκείου της ΤΕΕ που θα ενσωματώνει όλες τις δομές εντός Υπ. Παιδείας ως ισότιμου πυλώνα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με ανάπτυξη νέων ειδικοτήτων, οργάνωση μεταλυκειακού έτους ειδίκευσης για όλες τις ειδικότητες οργανικά ενταγμένου στο Λύκειο, σύνδεση με το χώρο της εργασίας, ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων. Παράλληλα, δικεδικούμε αύξηση των κονδυλίων και ανανέωση του εργαστηριακού εξοπλισμού, συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών της ΤΕΕ και μείωση της γραφειοκρατίας για τον εκπαιδευτικό.
  • Μόνιμοι διορισμοί για κάλυψη όλων των κενών. Όχι στην πριμοδότηση αντικειμενικών κριτηρίων που έχουν άμεση ταξική αναφορά στη δυνατότητα πρόσβασης και απόκτησής τους και οδηγούν στην υποβάθμιση του βασικού πτυχίου. Πριμοδότηση ολόκληρης της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών. Εμπροσθοβαρή διαδικασία των διορισμών που έχουν εξαγγελθεί, ώστε η χρονιά 2019-20 να περιλαμβάνει και διορισμούς γενικής παιδείας, και  κατανομή του αριθμού των διοριστέων ανάμεσα στις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης και στις διάφορες ειδικότητες με βάση τις πραγματικές ανάγκες.
  • Αναπληρωτές με πλήρη και ίσα δικαιώματα.
  • Ουσιαστική οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών με δικαίωμα υπογραφής συλλογικών συμβάσεων, άμεσα μισθολογικό ξεπάγωμα της διετίας 2016-17, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, ενίσχυση των νέων συναδέλφων/-ισσών, άρση μισθολογικών ανισοτήτων.
  • Επαναφορά του ωραρίου στο προ του 2013 καθεστώς.
  • Μέχρι δύο σχολεία για κάλυψη ωραρίου. Μείωση διδακτικού ωραρίου κατά 1 ώρα για κάθε σχολείο, σε περίπτωση μετακίνησης εκπαιδευτικού για συμπλήρωση ωραρίου σε πάνω από 2 σχολεία. Οικονομική κάλυψη των εξόδων μετακίνησης.
  • Ανώτατο όριο 20 μαθητών στο τμήμα, 15 στις ομάδες προσανατολισμού, 10 ανά καθηγητή στα εργαστήρια. Μέχρι την επίτευξη των παραπάνω ορίων, να νομοθετηθεί άμεσα για τη σχολική χρονιά 2019-20 μέγιστος αριθμός 25 μαθητών σε όλα τα τμήματα γενικής παιδείας της Β/θμιας εκπαίδευσης και 20 μαθητών στις ομάδες προσανατολισμού, καθώς και η σταδιακή μείωση του αριθμού κατά τις δύο επόμενες σχολικές χρονιές. 
  • Θεσμική κατοχύρωση της κατάργησης της αξιολόγησης. Διασφάλιση της αποτίμησης εκπαιδευτικού έργου με αποκλειστικά εσωτερικές δημοκρατικές διαδικασίες και με ευθύνη του Συλλόγου Διδασκόντων. Όχι στην αξιολόγηση Διευθυντών και Υποδιευθυντών από τους εκπαιδευτικούς.
  • Κατάργηση καθηκοντολόγιου και δημιουργία νέου θεσμικού πλαισίου για τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου και την επιλογή στελεχών, με κυρίαρχο το ρόλο του Συλλόγου Διδασκόντων, εκλογή Διευθυντή – συντονιστή από το Σύλλογο και μέτρα στήριξης της διδακτικής πράξης, της παιδαγωγικής ελευθερίας και της βελτίωσης του εκπαιδευτικού έργου με την ενεργό συμμετοχή του Συλλόγου.
  • Πλήρης σύνταξη στους  εκπ/κους  στα 60,  µε  30  χρόνια  υπηρεσίας. Καμιά μείωση κύριων, επικουρικών συντάξεων και  εφάπαξ, που προβλέπονται από το νόμο Κατρούγκαλου. Καμία αύξηση ασφαλιστικών εισφορών σε εργαζόμενους. Σταδιακή ανάκτηση των απωλειών. Πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
  • Επαρκής αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στα Πανεπιστήμια, βραχύχρονα προγράμματα επιμόρφωσης, καθώς και περιοδική επιμόρφωση ετήσιας διάρκειας όλων των εκπαιδευτικών με ευθύνη των ΑΕΙ και απαλλαγή από διδακτικά καθήκοντα. Καθιέρωση υποτροφιών με αδιάβλητες και αντικειμενικές διαδικασίες και χορήγηση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών αδειών.
  • Σύγχρονη κτηριακή-υλικοτεχνική υποδομή για όλα τα σχολεία και εξοπλισμό τους με τα απαιτούμενα μέσα (σχολική βιβλιοθήκη, εργαστήρια, αίθουσα υπολογιστών, γυμναστήριο κ.λπ.). Στελέχωση όλων των σχολείων με το αναγκαίο βοηθητικό και επιστημονικό προσωπικό.
  • Εκσυγχρονισμός και αντικατάσταση των σχολικών προγραμμάτων και βιβλίων σύμφωνα με τις προτάσεις του κλάδου.
  • Ουσιαστική στήριξη και αναβάθμιση των δομών της ειδικής αγωγής, στελέχωσή τους με μόνιμο προσωπικό. Ένταξη όλων των παιδιών ανάλογα με τις ανάγκες τους στην καταλληλότερη δομή – ΣΜΕΑΕ ή τμήματα ένταξης ή παράλληλη στήριξη. Ουσιαστική επιμόρφωση σε εκπαιδευτικούς. Κανένα παιδί έξω από τη δομή που έχει ανάγκη.  Ενίσχυση της ουσιαστικής λειτουργίας των ΚΕΣΥ γι΄αυτόν το σκοπό.
  • Πλήρης και Ισότιμη ένταξη -σχολική και κοινωνική- όλων των παιδιών από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες με πολιτισμικές και θρησκευτικές ιδιαιτερότητες (πρόσφυγες – Ρομά – μετανάστες- παλιννοστούντες) . Ενίσχυση της προενταξιακής φάσης ( ΔΥΕΠ) και των τάξεων υποδοχής ( ΖΕΠ1 και ΖΕΠ2) με στόχο την παραμονή τους στο εκπαιδευτικό σύστημα και την ολοκλήρωση των σπουδών τους.
  • Ειδικά μέτρα στήριξης των εργαζόμενων μαθητών και των εσπερινών σχολείων, ειδική επιμόρφωση εκπαιδευτικών, καθώς και πρόγραμμα σπουδών και βιβλία προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους.
  • Άμεση αντιμετώπιση των ιδιαίτερων προβλημάτων (υποδομές, εκπαιδευτικοί ειδικότητας, μεταφορά μαθητών) για τα μουσικά, καλλιτεχνικά, διαπολιτισμικά σχολεία, για τα σχολεία νησιωτικών και δυσμενών περιοχών, καθώς επίσης και για τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας και φυλακών.
  • Ριζική αναβάθμιση του δημόσιου Πανεπιστημίου. Όχι στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.

 

Επειδή αξίζουμε μια καλύτερη ζωή

Οι εκπαιδευτικοί μαζί με όλο το λαό θα αγωνιστούμε για το σταμάτημα των πολιτικών της λιτότητας που επιβάλλουν ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ, διεκδικώντας διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, τραπεζικό σύστημα σε δημόσια ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο, κοινωνικά δίκαιο φορολογικό σύστημα με αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ, προστασία των δημόσιων κοινωνικών αγαθών, προστασία της πρώτης κατοικίας, καμία ιδιωτικοποίηση σε ρεύμα, νερό, συγκοινωνίες, αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, απρόσκοπτη δωρεάν πρόσβαση στην Υγεία για όλο το λαό.

Οι δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ μέσα από την ΟΛΜΕ, και με όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς, θα συνεχίσουμε να συμβάλλουμε στην ευαισθητοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας αναπτύσσοντας φιλειρηνική – αντιπολεμική δράση ενάντια στις προκλήσεις των φιλοπόλεμων ιμπεριαλιστικών κύκλων στην ευρύτερη περιοχή μας και καλλιεργώντας την έμπρακτη αλληλεγγύη της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στα θύματα αυτών των πολιτικών, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που φτάνουν στη χώρα μας. Βασικό μέλημα όλων μας πρέπει να είναι η αποδοχή και η ένταξη των παιδιών τους στην εκπαίδευση, με την ταυτόχρονη εξασφάλιση αξιοπρεπών-ασφαλών συνθηκών διαβίωσης και την αποφασιστική καταδίκη των κρουσμάτων ξενοφοβίας, όπου εκδηλώνονται. Η Ομοσπονδία θα πρέπει να πάρει σοβαρές πρωτοβουλίες μαζί με άλλους κοινωνικούς φορείς  για την πρόληψη του ρατσισμού και για την κλιμάκωση της δράσης της ενάντια στο φασισμό και τη βία.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε,

Σε καλούμε να στηρίξεις τις δυνάμεις των ΣΥΝΕΚ, για μια ΟΛΜΕ αγωνιστική, ριζοσπαστική, ενωτική, που θα γίνει η φωνή και η δύναμή μας,  ανάχωμα στα πισωγυρίσματα, πρωτοπόρο στις διεκδικήσεις  για την προάσπιση των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης ως δημόσιου και κοινωνικού αγαθού.

Σε καλούμε να συμμετέχεις στους συλλογικούς – ενωτικούς αγώνες για το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας. Ένα ενιαίο  δωδεκάχρονο,  δημόσιο,  δημοκρατικό  σχολείο, που θα χωρά όλα τα παιδιά και όλη τη γνώση.

Υπερασπιζόμαστε και διευρύνουμε τις κατακτήσεις μας

Συμμετέχουμε – Διεκδικούμε –  Στηρίζουμε

η ΟΛΜΕ να γίνει η φωνή και η δύναμή μας

 

ANAKOINOSH_8selido_final 26

διακήρυξη- ΣΥΝΕΚ-19ο

Αφίσα ΣΥΝΕΚ για το 19ο συνέδριο της ΟΛΜΕ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

synek synedrio19 (1)

Ενημερωτικό Ν. Κορδή για τις Γενικές Μεταθέσεις

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Σχετικά με τις συνεδριάσεις του ΚΥΣΔΕ που έγιναν  από τις 21 έως τις 28 Μαρτίου για τις γενικές μεταθέσεις σας ενημερώνουμε για τα ακόλουθα:

  1. Ικανοποιήθηκε αίτημα παράτασης απόσπασης εκπαιδευτικού σε θέση Εθνικού εμπειρογνώμονα  σε Ευρωπαϊκό Οργανισμό.
  2. Ικανοποιήθηκε αίτημα εκπαιδευτικού σχετικά με τη θεμελίωση δικαιώματος μετάθεσης 2019.
  3. Αρχικά να τονίσουμε ότι οι διαδικασίες των μεταθέσεων ολοκληρώθηκαν έγκαιρα –εντός του Μαρτίου- γεγονός που κρίνεται θετικό. Πάγια θέση μας είναι οι υπηρεσιακές μεταβολές να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 30 Ιουνίου.
  4. Οι μεταθέσεις των εκπαιδευτικών των κλάδων ΠΕ08, ΠΕ79 και ΠΕ91 θα ανακοινωθούν συνολικά –για ΠΥΣΔΕ, για Μουσικά και για Καλλιτεχνικά- τις επόμενες ημέρες μετά την συγκρότηση των Καλλιτεχνικών Επιτροπών.
  5. Αρχικά στην Ειδική Αγωγή είχαμε 146 ενεργές αιτήσεις. Παράλληλα εγκρίθηκαν 9 αιτήσεις εκπαιδευτικών με εξειδίκευση (Τυφλών- Κωφών). Για τα ΚΕΣΥ με εξειδίκευση στη Συμβουλευτική οι ενεργές αιτήσεις ήταν 88. Επιπρόσθετα συζητήθηκαν 18 αιτήσεις εκπαιδευτικών που ζητούν να ενταχθούν σε ειδικές κατηγορίες μετάθεσης εκ των οποίων εγκρίθηκαν οι 12.Τα συνολικά κενά που δηλώθηκαν ήταν 1079 σε ΣΜΕΑΕ, 53 σε ΣΜΕΑΕ Τυφλών-Κωφών  και 103 σε ΚΕΣΥ. Υπενθυμίζουμε ότι οι κενές οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών με εξειδίκευση στη συμβουλευτική και τον επαγγελματικό προσανατολισμό συστάθηκαν με το άρθρο 9 του ν. 4547/2018 και είναι συνολικά 140.Τελικά μετατέθηκαν 83 εκπαιδευτικοί σε ΣΜΕΑΕ(ποσοστό 56,85%), 1 εκπαιδευτικός σε ΣΜΕΑΕ Τυφλών-Κωφών και 79 εκπαιδευτικοί σε ΚΕΣΥ με εξειδίκευση στη Συμβουλευτική και τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό (ποσοστό 89,77%). 
  6.  Στα Μουσικά σχολεία υποβλήθηκαν 383 αιτήσεις εκπαιδευτικών μαθημάτων Γενικής παιδείας και 83 αιτήσεις εκπαιδευτικών μουσικής παιδείας. Συνολικά 398 αιτήσεις πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις (υπηρέτηση οργανικής θέσης, πενταετία και ύπαρξη οργανικού κενού), και 68 δεν πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις κυρίως λόγω ελλείψεως οργανικών κενών, αλλά και λόγω μη συμπλήρωσης πενταετούς διδακτικής εμπειρίας σε σχολεία της Β/θμιας εκπαίδευσης. Τα οργανικά κενά στους εκπαιδευτικούς Γενικής & Μουσικής Παιδείας είναι 1082. Για ορισμένα από τα 82 κενά Γενικής Παιδείας, στο ηλεκτρονικό σύστημα, δεν έχουν υποβληθεί αιτήσεις μετάθεσης. Εξ αυτών ικανοποιήθηκαν 51 αιτήσεις εκπαιδευτικών γενικής παιδείας.  

Υπενθυμίζουμε ότι: «Δικαίωμα υποβολής αίτησης για μετάθεση σε Μουσικά σχολεία έχουν οι εκπαιδευτικοί της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης εφόσον μέχρι 31-8-2017 (Άρθρο 8 περ. Β΄ του Π.Δ.100/97, άρθρο 16 περ. Ι΄ του Ν.1824/88 (ΦΕΚ 296Α΄), όπως τροποποιήθηκε από τις διατάξεις του άρθρου 9 παρ.9 του Ν.3391/2005 (ΦΕΚ 240Α΄):

α) Έχουν υπηρετήσει την οργανική τους θέση και

β) Έχουν πενταετή τουλάχιστον διδακτική εμπειρία στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αρμοδιότητας Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, για τις μεταθέσεις σε Μουσικά Σχολεία το αρμόδιο Υπηρεσιακό Συμβούλιο λαμβάνει υπόψη την επιμόρφωση, τη μετεκπαίδευση, την προηγούμενη διδακτική εμπειρία στα Μουσικά Σχολεία, τις μεταπτυχιακές σπουδές, την επιστημονική συγκρότηση και γενικά τα αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, ενώ για τους εκπαιδευτικούς μουσικής παιδείας δύναται να ζητά τη γνώμη της Καλλιτεχνικής Επιτροπής Μουσικών Σχολείων. Οι ενδιαφερόμενοι προς μετάθεση εκπαιδευτικοί στις ανωτέρω σχολικές μονάδες οφείλουν να υποβάλλουν αίτηση σύμφωνα με τα οριζόμενα παραπάνω. Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα, πλήρης φάκελος πιστοποιητικών και τίτλων σπουδών που κατέχουν οι υποψήφιοι (οι ξενόγλωσσοι θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένοι από το ΔΟΑΤΑΠ/ΔΙΚΑΤΣΑ) με τα οποία θα αποδεικνύονται τα συνεκτιμώμενα προσόντα του άρθρου 8 του Π.Δ. 100/97 που αντικατέστησε το άρθρο 9 του Π.Δ. 50/96, καθώς και πίνακας των δικαιολογητικών αυτών, αποστέλλονται από τον εκπαιδευτικό, σύμφωνα με τα οριζόμενα παραπάνω. Στην περίπτωση των ξενόγλωσσων δικαιολογητικών απαιτείται επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα. Όσον αφορά επιστημονικές δημοσιεύσεις και βιβλία, αρκεί φωτοαντίγραφο του εξώφυλλου και της πρώτης σελίδας.

7. Στα Καλλιτεχνικά Σχολεία υποβλήθηκαν 76 έγκυρες αιτήσεις (47 μαθημάτων γενικής παιδείας και 29 καλλιτεχνικών). Τα οργανικά κενά των καλλιτεχνικών σχολείων είναι 30. Για 15 από τα κενά αυτά δεν έχουν υποβληθεί αιτήσεις μετάθεσης. Τελικά ικανοποιήθηκαν 4 αιτήσεις μετάθεσης.

Υπενθυμίζουμε ότι: «Η διαδικασία και οι προϋποθέσεις μετάθεσης σε Καλλιτεχνικά Σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ρυθμίζονται από τις διατάξεις του Π.Δ. 50/96 όπως τροποποιήθηκε από το Π.Δ. 100/97, σύμφωνα με το οποίο δικαίωμα υποβολής αίτησης μετάθεσης στα Καλλιτεχνικά Σχολεία έχουν οι εκπαιδευτικοί Β/θμιας Εκπ/σης που μέχρι 31-08-2017:

α) Έχουν υπηρετήσει την οργανική τους θέση και

β) Έχουν πενταετή τουλάχιστον διδακτική εμπειρία στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αρμοδιότητας Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Οι ενδιαφερόμενοι προς μετάθεση εκπαιδευτικοί στις ανωτέρω σχολικές μονάδες οφείλουν να υποβάλλουν αίτηση σύμφωνα με τα οριζόμενα παραπάνω. Κατά τον έλεγχο η οικεία Δ/νση Δ.Ε. συμπληρώνει τα στοιχεία που αφορούν την εκπαιδευτική υπηρεσία, άδειες, αποσπάσεις σε φορείς, διδακτική εμπειρία, υπηρέτηση οργανικής, κλπ του αιτούντος εκπαιδευτικού.

Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα, πλήρης φάκελος πιστοποιητικών και τίτλων σπουδών που κατέχουν οι υποψήφιοι (οι ξενόγλωσσοι θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένοι από το ΔΟΑΤΑΠ/ΔΙΚΑΤΣΑ) με τα οποία θα αποδεικνύονται τα συνεκτιμώμενα προσόντα του άρθρου 8 του Π.Δ. 100/97 που αντικατέστησε το άρθρο 9 του Π.Δ. 50/96, καθώς και πίνακας των δικαιολογητικών αυτών, αποστέλλονται από τον εκπαιδευτικό, σύμφωνα με τα οριζόμενα  παραπάνω.

Στην περίπτωση των ξενόγλωσσων δικαιολογητικών απαιτείται επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα. Όσον αφορά επιστημονικές δημοσιεύσεις και βιβλία, αρκεί φωτοαντίγραφο του εξώφυλλου και της πρώτης σελίδας.

8. Στα Σχολεία διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης εξετάστηκαν 29 έγκυρες αιτήσεις. Τα οργανικά κενά των διαπολιτισμικών σχολείων είναι 22. Για 12 από τα κενά αυτά δεν έχουν υποβληθεί αιτήσεις μετάθεσης. Τελικά ικανοποιήθηκαν 8 αιτήσεις μετάθεσης.

Υπενθυμίζουμε ότι: «Δικαίωμα υποβολής αίτησης μετάθεσης σε σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης έχουν οι εκπαιδευτικοί που έχουν υπηρετήσει την κατεχόμενη οργανική θέση μέχρι 31-08-2019. Κατά τις μεταθέσεις προτιμώνται όσοι έχουν επιπλέον τα παρακάτω προσόντα κατά σειρά προτεραιότητας:

α) Επαρκή γνώση της ξένης γλώσσας της χώρας από την οποία προέρχεται το μεγαλύτερο ποσοστό των μαθητών, οι οποίοι φοιτούν στα σχολεία αυτά. Ειδικά για την μετάθεση εκπαιδευτικών σε σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης, στα οποία φοιτούν κατά πλειοψηφία Τσιγγάνοι μαθητές, δεν απαιτείται γνώση ξένης γλώσσας. β) Ειδίκευση σε θέματα διδασκαλίας της Ελληνικής ως δεύτερης ή ξένης γλώσσας. γ) Μετεκπαίδευση ή μεταπτυχιακές σπουδές σε θέματα Διαπολιτισμικής Αγωγής. δ) Μετεκπαίδευση ή μεταπτυχιακές σπουδές σε επιστήμες της αγωγής. ε) Μετεκπαίδευση ή μεταπτυχιακές σπουδές στο αντικείμενο διδασκαλίας τους. στ) Διδακτική εμπειρία σε Σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης. ζ) Διδακτική εμπειρία σε Τάξεις Υποδοχής ή Φροντιστηριακά Τμήματα. η) Επαρκή γνώση μιας διεθνούς γλώσσας (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά). θ) Βεβαιώσεις παρακολούθησης επιμορφωτικών σεμιναρίων σε θέματα Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκαν από φορείς του ΥΠ.Π.Ε.Θ. ή συνεργαζόμενους με αυτό φορείς.

Οι ήδη υπηρετούντες σε σχολεία Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης έχουν δικαίωμα υποβολής αίτησης μετάθεσης για άλλο σχολείο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης και για άλλα σχολεία της ίδιας ή άλλης περιοχής μετάθεσης, μετά την συμπλήρωση διετούς υπηρεσίας σε αυτά.

Όλα τα υποβληθέντα δικαιολογητικά θα πρέπει να είναι απλά φωτοαντίγραφα σπουδών (οι ξενόγλωσσοι θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένοι από το ΔΟΑΤΑΠ/ΔΙΚΑΤΣΑ). Στην περίπτωση των ξενόγλωσσων απαιτείται επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα. Όσον αφορά επιστημονικές δημοσιεύσεις και βιβλία, αρκεί φωτοαντίγραφο του εξωφύλλου και της πρώτης σελίδας.

9. Για τις Γενικές Μεταθέσεις είχαμε 6164 αιτήσεις και ικανοποιήθηκαν 455(ποσοστό 7,38%).Το 2018 είχαμε 6673 αιτήσεις και ικανοποιήθηκαν 472 (ποσοστό 7,07%)Το 2017είχαμε 6874 αιτήσεις και ικανοποιήθηκαν 213 (ποσοστό 3,10%). Το 2016  είχαμε 6997 αιτήσεις και ικανοποιήθηκαν 404 (ποσοστό 5,77%). Το 2015 είχαμε  8098 αιτήσεις και ικανοποιήθηκαν 1718 (ποσοστό 21,22%). Υπενθυμίζουμε ότι το 2014 από τις 8389 αιτήσεις ικανοποιήθηκαν τελικά 751 (ποσοστό 8,99%). Το 2013 ικανοποιήθηκαν 607 αιτήσεις σε σύνολο 11260 αιτήσεων (ποσοστό 5,4%). Κατά τις μεταθέσεις του 2012 υποβλήθηκαν 14.855 αιτήσεις και ικανοποιήθηκαν 2.434 (ποσοστό 16,39%) . Οι Γενικές Μεταθέσεις πραγματοποιήθηκαν με βάση τις εκτιμήσεις των Περιφερειακών Διευθυντών εκπαίδευσης. Τα συνολικά κενά που δηλώθηκαν ήταν 2568 με πολλά από αυτά να είναι κατανεμημένα στη νησιωτική χώρα. Με τα δεδομένα αυτά είχαμε σχεδόν τα ίδια ποσοστά σε σχέση με το 2017 (αύξηση κατά 0,3%). Τα ποσοστά αυτά θα διαφοροποιηθούν ελαφρώς μετά την ανακοίνωση των μεταθέσεων στους κλάδους ΠΕ08, ΠΕ79 και ΠΕ91

Καταψηφίσαμε συνολικά τους πίνακες κενών και πλεονασμάτων με βάση και τις θέσεις της ομοσπονδίας τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι στη συμπλήρωση των πινάκων δεν υπολογίστηκαν οι αλλαγές του ωρολογίου προγράμματος στα Λύκεια και ειδικά στη Γ΄ ΓΕΛ, οι μετατάξεις εκπαιδευτικών σε θέσεις ΕΔΙΠ, τα Τμήματα Ένταξης, ενώ υπολογίστηκαν μόνο οι αυτοδίκαιες αποχωρήσεις εκπαιδευτικών λόγω ορίου ηλικίας. Παράλληλα στη συμπλήρωση των πινάκων οργανικών κενών δεν υπήρξε η στήλη  «εκτίμηση  ΠΥΣΔΕ» παρά μόνο οι εκτιμήσεις των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης. Πάγια θέση του συνδικαλιστικού κινήματος είναι οι πίνακες κενών να συμπληρώνονται με τη σύμφωνη γνώμη του συλλόγου διδασκόντων και όχι αποκλειστικά και μόνο από το Διευθυντή του σχολείου. Σε κάθε περίπτωση η ευθύνη των αποφάσεων για τον υπολογισμό κενών να καλύπτεται από συλλογικά και όχι μονοπρόσωπα όργανα. Τέλος θεωρούμε ότι το ελάχιστο που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό είναι οι εκπαιδευτικοί που εντάσσονται σε ειδική κατηγορία να μετατίθενται ανεξαρτήτως κενών για να ικανοποιηθεί μεγαλύτερος αριθμός αιτήσεων!

10. Οι αιτήσεις για αμοιβαία μετάθεση υποβάλλονται μέσα σε 15 ημέρες από την ανακοίνωση των γενικών μεταθέσεων.

11. Οι μετατάξεις εκπαιδευτικών από κλάδο σε κλάδο αλλά και από την Β/θμια στην Α/θμια και το αντίστροφο, εξετάζονται από το ΚΥΣΔΕ μετά τις μεταθέσεις και εφόσον υπάρχει οργανικό κενό στην αιτούμενη περιοχή μετάταξης.

12. Αρχές Απριλίου αναμένεται η έκδοση της εγκυκλίου των αποσπάσεων εκπαιδευτικών σε ΠΥΣΔΕ και φορείς.

13. Για την καλύτερη ενημέρωση των εκπαιδευτικών σας επισυνάπτουμε τα στατιστικά Γενικής, Ειδικής Αγωγής ,ΚΕΣΥ με ειδικότητα τη Συμβουλευτική και τις βάσεις των Γενικών μεταθέσεων. Με βάση τα στοιχεία αυτά στους ΠΕ02 ικανοποιείται το 6,62% των αιτήσεων, στους ΠΕ03 το 36,47%, στους  ΠΕ80 το 10,09%, στους ΠΕ78 το 44,29% και  στους ΠΕ01 το 6,69%. Ειδικότερα για τον κλάδο ΠΕ04 στους Φυσικούς το 7,71%, σους Χημικούς το 24,21%, στους Γεωλόγους το 28,57% και στους Βιολόγους το 88,89% με 8 ικανοποιημένες αιτήσεις στις 9 που υποβλήθηκαν. Τέλος ενδεικτικά στους ΠΕ05, ΠΕ07, δεν ικανοποιήθηκε καμιά αίτηση μετάθεσης, στους ΠΕ06 το 2,16% ενώ στους ΠΕ11 ικανοποιήθηκε 1 αίτηση μετάθεσης και στους ΠΕ86  2 αιτήσεις μετάθεσης! Σε ΣΜΕΑΕ/ΚΕΣΥ στους ΠΕ02 ικανοποιείται το 67,44% των αιτήσεων, στους ΠΕ11 το 38,3% και στους ΠΕ86 το 50% των αιτήσεων. Τέλος σε ΚΕΣΥ με εξειδίκευση στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό Προσανατολισμό στους ΠΕ80 ικανοποιείται το 100%, στους ΠΕ78 το 90%, στους ΠΕ02 το 70% και στους ΠΕ11 το 100% των αιτήσεων.

14. Η ανακοίνωση των Μεταθέσεων αναμένεται να γίνει μέχρι το βράδυ ή το αργότερο αύριο το πρωί. Στην έγκαιρη ολοκλήρωση της διαδικασίας πρέπει να τονίσουμε την καθοριστική συμβολή των αρμόδιων τμημάτων και φυσικά των εργαζόμενων σε αυτά!

Με συναδελφικούς –αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Αθήνα  28/3/2019

Νεκτάριος Κορδής - Άκης Λουκάς

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΚΟΡΔΗ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ 2019

Για το σχέδιο της Γ΄ Γενικού Λυκείου και την πρόσβαση στα ΑΕΙ

Τον Οκτώβριο του 2017 ως ΣΥΝΕΚ είχαμε διακηρύξει ότι «για μας η Παιδεία αποτελεί καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό. Αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας να παρέχει δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, ισότιμα σε όλους και όλες, με τρόπο που να καλύπτει τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες και να αντισταθμίζει τις εκπαιδευτικές ανισότητες. Οι όποιες αλλαγές αφορούν την εκπαίδευση γενικά ή το Λύκειο ειδικότερα, πρέπει να υπηρετούν τους παραπάνω στόχους, να σχεδιάζονται προσεκτικά ώστε να είναι εφαρμόσιμες, να είναι σταδιακές χωρίς αιφνιδιασμούς, και σε καμία περίπτωση να μην καταστρατηγούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.»

Το Υπουργείο Παιδείας  μετά τις εξαγγελίες του Σεπτέμβρη του 2018 έδωσε στη δημοσιότητα με μεγάλη καθυστέρηση, το τελικό σχέδιο  για τη Γ Λυκείου και το σύστημα πρόσβασης στην Γ/θμια εκπαίδευση. Το σχέδιο αυτό, αν και αποτελεί μια βελτιωμένη πρόταση σε σχέση με τις αρχικές και τις μετέπειτα εξαγγελίες, εξακολουθεί να έχει σημαντικές αποκλίσεις τόσο από τους βασικούς άξονες των θέσεων της ΟΛΜΕ και του συνδικαλιστικού κινήματος, όσο και από τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

Σύμφωνα με τις θέσεις της ΟΛΜΕ, διεκδικούμε «Ενιαίο χαρακτήρα της γνώσης σ’ όλες τις τάξεις του Γενικού Λυκείου – ουσιαστική αποδέσμευση του Λυκείου από το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση – αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων με ενίσχυση της βασικής γνώσης – απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και μεταβατικό διάστημα μέχρι να επιτευχθεί η ελεύθερη πρόσβαση στην Γ/θμια εκπαίδευση με πανελλαδικές εξετάσεις σε περιορισμένο αριθμό μαθημάτων.»

Αντιθέτως, στο εξαγγελθέν σχέδιο του Υπουργείου Παιδείας προβλέπεται:

Οι βασικές γνώσεις γενικής Παιδείας να ολοκληρώνονται στη Β’ Λυκείου και η Γ΄ Λυκείου να έχει προπαρασκευαστικό χαρακτήρα για την πρόσβαση στην Γ/θμια εκπαίδευση, με τα τέσσερα ενδοσχολικά και πανελλαδικά εξεταζόμενα μαθήματα. Το απολυτήριο αποκτάται με ενδοσχολικές εξετάσεις ειδικού τύπου (θέματα και εξετάσεις από καθηγητές ομάδας σχολείων, με ισχυρή συμμετοχή του προφορικού βαθμού). Ο βαθμός του απολυτηρίου δεν συμμετέχει στο βαθμό πρόσβασης για τα ΑΕΙ κατά την πρώτη εφαρμογή.  Προβλέπεται, επίσης, ελεύθερη εισαγωγή μαθητών σε περιορισμένο αριθμό τμημάτων χαμηλής ζήτησης.

Επικεντρώνοντας την κριτική μας στις διαφορές των παραπάνω θέσεων και στις ιδιαίτερες οικονομικές και κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες μετά από 8 χρόνια μνημονίων, θεωρούμε ότι το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα του για ένα Γενικό Λύκειο που θα ανταποκρίνεται στις θέσεις της ΟΛΜΕ και στις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών/τριών του.

Βασικές παρατηρήσεις για το προτεινόμενο σχέδιο είναι:

  • Ο ενιαίος χαρακτήρας της γνώσης ολοκληρώνεται στη Β΄ Λυκείου (το Λύκειο θα είναι πλέον 2 τάξεις + 1 προπαρασκευαστική). Μας βρίσκει σύμφωνους η πρόθεση του Υπουργείου να μετατρέψει τη Β΄ Λυκείου σε τάξη γενικής παιδείας με ενιαίο πρόγραμμα για όλους τους μαθητές, αλλά είμαστε αντίθετοι στη μείωση της γενικής παιδείας στη Γ΄ Λυκείου.
  • Ο τωρινός, στρεβλός -κατά κοινή ομολογία- χαρακτήρας της Γ΄ Λυκείου ως παρακολούθημα της τριτοβάθμιας, νομιμοποιείται και με το καινούριο σχέδιο, καθώς δεν υπάρχει ισόρροπη ανάπτυξη μαθημάτων προσανατολισμού και γενικής παιδείας. Για εμάς παραμένει βασικός στόχος η επανάκτηση της Γ’ Λυκείου, ως τάξη ολοκλήρωσης της γενικής παιδείας.
  • Για άλλη μια φορά, λείπει ο συνολικός σχεδιασμός και ο ξεκάθαρος στόχος. Τι είδους ανθρώπους  θέλουμε να διαμορφώνουμε στο σχολείο, ποια μορφωτικά εφόδια χρειάζεται να τους δίνουμε και με ποια ΑΠΣ, βιβλία, μεθόδους διδασκαλίας, αλλά και ποιες θα είναι οι μορφωτικές και οι εργασιακές επιπτώσεις των επιχειρούμενων κάθε φορά αλλαγών. Η μη παρουσίαση ενός επιστημονικά τεκμηριωμένου σχεδίου αναδόμησης της Α΄ και Β΄ τάξης ΓΕΛ, καθώς και ενός άρτια οργανωμένου Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού, θα βρει απροετοίμαστους τους μαθητές της Β΄ Λυκείου για να κάνουν τις κρίσιμες επιλογές (επιλογή ομάδων προσανατολισμού στο τέλος της Β’ Λυκείου και πανεπιστημιακών τμημάτων τον ερχόμενο Οκτώβριο), στερώντας τους ταυτόχρονα τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν τις αναγκαίες γνώσεις γενικής παιδείας, που είχε σχεδιαστεί να έχουν τελειώνοντας  το Γενικό Λύκειο.
  • Μετά την ανακοίνωση του ωρολόγιου προγράμματος, σε συνδυασμό με την πρόταση του ΙΕΠ για τα Προγράμματα Σπουδών, διαφαίνεται ότι δεν υπάρχει διόγκωση της ύλης, αναλογικά με τις ώρες των 6ωρων μαθημάτων. Παρόλα αυτά παραμένει επιτακτική η ανάγκη για αύξηση των ενισχυτικών δομών για τους/τις μαθητές/τριες, ώστε να μην επιβαρυνθούν περαιτέρω, ιδιαίτερα οι προερχόμενοι/-ες από ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα.
  • Το άνοιγμα του δρόμου της ελεύθερης πρόσβασης μπορεί να λειτουργήσει θετικά, με την προϋπόθεση της ουσιαστικής λειτουργίας του Επαγγελματικού Προσανατολισμού και της Συμβουλευτικής. Πρέπει, όμως, να ενταχθεί σε έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό σταδιακής αύξησης των σχολών ελεύθερης πρόσβασης.
  • Θετικό σημείο είναι η μη προσμέτρηση του βαθμού του απολυτηρίου στον βαθμό πρόσβασης, κατά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής. Βασική μας θέση, ωστόσο, παραμένει η πλήρης αποδέσμευση του απολυτηρίου από τον βαθμό πρόσβασης.
  • Κρίσιμα ζητήματα συνεχίζουν να είναι, αφενός, ο υποβιβασμός της ξένης γλώσσας σε μάθημα επιλογής-ενώ είναι ειδικό μάθημα πανελλαδικά εξεταζόμενο- και αφετέρου η συμμετοχή του μαθήματος των Θρησκευτικών στον βαθμό του απολυτηρίου χωρίς γραπτή εξέταση, την ώρα που καταργείται η Ιστορία και τα Μαθηματικά γενικής παιδείας.

Για εμάς, η ποιοτική αναβάθμιση που έχει ανάγκη σήμερα το δημόσιο σχολείο δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις, για τις οποίες το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει και το άμεσο χρονικό διάστημα να παρέμβει δυναμικά. Διεκδικούμε:

  • αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ
  • θέσπιση ενιαίας 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης (και 2χρονης προσχολικής)
  • μαζικούς μόνιμους διορισμούς και  ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών
  • μείωση του αριθμού μαθητών στο τμήμα
  • επαναφορά του ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα
  • σεβασμό στα  εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών
  • συστηματική λειτουργία αντισταθμιστικών μέτρων στήριξης των μαθητών.

2019_03_15 για νέο λύκειο και πρόσβαση

Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

8 Μαρτίου 1857: εργαζόμενες κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης βγήκαν στους δρόμους για να διεκδικήσουν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, 10ωρη εργασία, ίση αμοιβή με τους άντρες συναδέλφους τους. Ο αιματοβαμμένος αγώνας τους έγραψε μια λαμπρή σελίδα στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού και γυναικείου κινήματος. 

Από την αιματηρή αυτή απεργία μέχρι σήμερα, πολλά έχουν αλλάξει για τις γυναίκες προς το καλύτερο, μέσα από αγώνες των φεμινιστικών, κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων.

Ωστόσο, η καταπίεση και η εκμετάλλευση των γυναικών συνεχίζουν να υφίστανται, δεν είναι φαινόμενα παλαιότερων εποχών ούτε άλλων κοινωνιών. Στην Ελλάδα του 2019 οι γυναικοκτονίες, οι καθημερινές πράξεις βίας εναντίον γυναικών, η απειλή της μητρότητας, η υποτίμηση της γυναίκας στην εργασία και τις αμοιβές,  δεν έχουν εξαλειφθεί. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και οι άντρες εγκλωβίζονται σε στερεότυπα, που δεν τους εκφράζουν.

Η υποεκπροσώπηση της γυναίκας στα συνδικάτα και στις θέσεις ευθύνης είναι ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία, καθορίζεται από τα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα, και δεν εκφράζει την επιλογή των γυναικών.

Ειδικότερα, όσον αφορά στον κλάδο των εκπαιδευτικών , παρόλο που οι εργαζόμενες γυναίκες πλειοψηφούν, η παρουσία τους στα συνδικαλιστικά όργανα και στις θέσεις ευθύνης είναι εξαιρετικά χαμηλή.

Ενδεικτικά, το ποσοστό των γυναικών προέδρων ΕΛΜΕ είναι μόλις 12.5%, ενώ το ποσοστό των γυναικών αντιπροσώπων στο τελευταίο συνέδριο της ΟΛΜΕ είναι 24,7%. Ταυτόχρονα, στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ υπάρχει μόλις 1 γυναίκα στα 17 μέλη της και στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ μόλις 15 στα 85 μέλη.

Ανάλογα είναι και τα στοιχεία που αφορούν στις θέσεις ευθύνης. Οι γυναίκες Διευθύντριες Β/θμιας Εκπ/σης είναι 7, ενώ οι άντρες σε αντίστοιχες θέσεις είναι 58. Αντίστοιχα, Περιφερειακές Διευθύντριες Εκπαίδευσης είναι μόλις 2 ενώ οι άντρες συνάδελφοί τους είναι 11.

Στις 8 του Μάρτη τιμούμε τους αγώνες των γυναικών και του

φεμινιστικού κινήματος για τα πολιτικά, οικονομικά,

κοινωνικά και πολιτισμικά δικαιώματα των γυναικών.

Τιμούμε τις εργάτριες, τις σουφραζέτες, τις ακτιβίστριες και

τις συνδικαλίστριες που αγωνίστηκαν πριν από μας.

Συνεχίζουμε τον αγώνα, που εκείνες ξεκίνησαν,
γιατί ο δρόμος για την ισότητα είναι μακρύς.

2019_03_07 Ημέρα Γυναίκας

Για τη στάση των Παρεμβάσεων στη ΓΣ Προέδρων

Είναι γνωστή η τακτική της απαξίωσης της ΟΛΜΕ και της δράσης της από τη συνδικαλιστική παράταξη των Παρεμβάσεων, με μόνη στόχευση την εξυπηρέτηση παραταξιακών συμφερόντων. Όμως, στην τελευταία Γενική Συνέλευση των Προέδρων, ξεπέρασε κάθε όριο και με τους τακτικισμούς της εμπόδισε να ψηφισθεί το πρόγραμμα δράσης που εισηγήθηκε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, πρόγραμμα με το οποίο στην  ουσία του οι Παρεμβάσεις συμφωνούσαν.

Το τραγελαφικό  της  τακτικής αυτής ήταν να επαναφέρει το πρόγραμμα δράσης της  ΟΛΜΕ, που εν τω μεταξύ είχε καταψηφισθεί από τη Γ.Σ. των Προέδρων, και να ζητήσει να ψηφιστεί με νέα ψηφοφορία. Οι  διαφορές αυτής της πρότασης των Παρεμβάσεων,  σε σχέση με την πρόταση της εισήγησης της ΟΛΜΕ, ήταν:α) η απαλοιφή της λέξης  «ενδεικτική» από την πρόταση του προγράμματος δράσης «24ωρη απεργία στις 14 Μαρτίου (ενδεικτική ημερομηνία)»  και β) η πραγματοποίηση της νέας Γενικής Συνέλευσης Προέδρων να οριστεί στις 30 Μαρτίου. Δυστυχώς όμως ο κατήφορος των Παρεμβάσεων δεν σταμάτησε σε αυτή την απαράδεκτη πρακτική  αλλά είχαν το θράσος να βγάλουν και καταγγελία  στις 25.02.2019 κατηγορώντας στην ουσία όλες τις άλλες παρατάξεις «για διαδικασίες εκφυλισμού στη ΓΣ των προέδρων».

Συγκεκριμένα, μεταξύ των άλλων, καταγγέλλουν ότι «κανείς από τις δυνάμεις του κυβερνητικού  και κομματικού συνδικαλισμού δεν ασχολήθηκε με τον αγωνιστικό σχεδιασμό και το  πρόγραμμα δράσης…». Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι  το πως  είναι δυνατόν οι ΣΥΝΕΚ που συνέβαλαν αποφασιστικά στο να υπάρξει εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ, που εμπεριείχε ένα πλήρες πρόγραμμα δράσης προς τις ΓΣ των ΕΛΜΕ, να κατηγορούνται με αυτόν τον τρόπο από τις Παρεμβάσεις που έκαναν  ότι μπορούσαν για να καταψηφισθεί και εκ των υστέρων το υιοθέτησαν όπως ήδη αναφέρθηκε και παραπάνω!!!

Επίσης, πως είναι δυνατόν, να κατηγορείται η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (στην ουσία  όλες οι άλλες παρατάξεις) από τις Παρεμβάσεις ότι δήθεν αρνιόταν να βάλει σε ψηφοφορία προτάσεις των ΕΛΜΕ  και μόνο μετά «από τις έντονες διαμαρτυρίες των Παρεμβάσεων τέθηκαν σε ψηφοφορία  στις 1: 30μμ» ; Είναι γνωστό σε όσους παραβρέθηκαν στη  ΓΣ των Προέδρων ότι με αποκλειστική ευθύνη των Παρεμβάσεων επιβλήθηκε μια ατέρμονη διαδικασία με συνεχείς τοποθετήσεις των  εκπροσώπων  τους  από το βήμα της ΓΣ με τριπλές και επαναλαμβανόμενες ομιλίες  που εμπόδισαν την ομαλή διεξαγωγή της, δηλαδή επανέλαβαν και σε αυτή τη ΓΣ τη συνηθισμένη τακτική τους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η άρνηση των συναδέλφων να υιοθετήσουν την αδιέξοδη και ακραία λογική των παρεμβάσεων την έχει οδηγήσει και στην απώλεια της απαραίτητης ψυχραιμίας. «Το γάρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη».

Η παραπάνω τακτική επιβάλλει παραλυτικές διαδικασίες που δυσφημούν αντικειμενικά την Ομοσπονδία. Το κυριότερο,όμως, είναι ότι έτσι εμποδίζει τον κλάδο να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα που τον απασχολούν (οικονομικά, συνταξιοδοτικά-ασφαλιστικά, εργασιακά) με τις απαραίτητες κινηματικές διαδικασίες.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δε θα ανεχθούμε άλλο αυτήν την τακτική της απαξίωσης της Ομοσπονδίας. Με τις θετικές προτάσεις και τη δράση μας θα συνεχίσουμε να συμβάλλουμε αποφασιστικά στην επίλυση των προβλημάτων του κλάδου μας.

2019_02_26 Για τη σταση των παρεμβάσεων στη ΓΣ προέδρων